İsmail Hakkı Altuntaş

"Tasavvufî düşünce tarihinde tarikat silsileleri / spiritual lineages (zincirler), hakikatin nesilden nesile aktarıldığı mânevî bir kordon olarak görülse de, bu silsilelerdeki kronolojik / chronological (zaman dizini ile ilgili) kopukluklar aslında 'Üveysî' / Uwaysi adı verilen özel bir mânevî terbiye metodunun / methodology tezahürüdür." Ebü’l-Hasan Harakânî (ö. 425/1033) ile Ebû Yezîd el-Bistâmî (ö. 261/874-875) arasındaki yaklaşık 160 yıllık zaman farkına rağmen kurulan "halef-selef" / successor-predecessor ilişkisi, cismanî / physical bir birliktelikten ziyade rûhânî / spiritual bir intisaba / affiliation dayanmaktadır. Kaynaklarda bu durum, bir velînin vefatından sonra rûhâniyeti ile bir başka talibi irşad etmesi / guiding (doğru yolu göstermesi) olarak en ince detaylarıyla şerh edilmiştir. Rûhânî Terbiye: Harakânî ve Bistâmî Sırrı Silsilelerde görülen zaman boşlukları, tasavvufî literatürde / literature (edebiyat/kaynaklar) "inkıtâ" / i...

  Haşan Çiftçi"   Ebu’l-Hasan-i Harakânî: Ebu’l-Hasan-i Harakânî (Ali bin Ahmed bin Ca‘fer bin Süleyman ö. 425/1033) hicri IV. (X.) asrın ikinci yansı ile V. (XI.) asrın ilk çeyreğinde yaşamış İranlı ünlü sûfîlerden sayılır. Kendisinden uzun süre önce yaşamış olan en meşhur sûfîlerden Bâyezîd-i Bistâmî’den mânevi terbiye aldığı iddia edilen Harakânî, aynı zamanda onun öğretilerini benimseyerek yayan ve mürşidi Bâyezîd gibi şathiye ve sekr ehli olmakla ön plana çıkan bir sûfi olarak bilinir. Kaynaklarda onun, kendisi gibi ümmî olmakla birlikte tasavvufî meselelerde derin bilgiye sahip çağdaşı Ebu’l- Abbâs Kassâb-i Âmulî’den de istifade ettiği belirtilir. Harakânî, tasavvuf ta­rihinde ve özellikle müridi Hace Abdullah-i Ensâri-yi Herevî (348-417/959- 1026), Ebû Saîd-i Ebu’l-Hayr (357-440/967-1049), Feriduddîn-i Attâr (ö. 618/1221) ve Mevlâna Celâleddîn-i Rûmî (ö. 672/1273) gibi çağdaşı ve son­raki en meşhur sûfîler tarafından büyük saygı görmekle birlikte, hiçbir za­ma...