İsmail Hakkı Altuntaş

Güneşin tepede kavrulduğu, rüzgarın bile nefes almakta zorlandığı sıcak bir yaz günüydü. Doğu'nun adil hükümdarı Nuşirevan, vezirleri ve muhafızlarıyla birlikte gün doğarken ava çıkmıştı. Saatlerce at koşturmuşlar, tepeleri aşmışlar ve nihayetinde verimli bir av gerçekleştirmişlerdi. Gün öğleye döndüğünde, herkesin karnı iyice acıkmıştı. Ulu bir çınar ağacının gölgesine kondular. Askerler hemen çalı çırpı toplayıp büyük bir ateş yaktı. Avlanan etler şişlere dizildi, ateşin üzerine bırakıldı. Et kokusu etrafa yayılmaya başladığında, aşçıbaşı telaşla vezirin yanına koştu: "Sultanım, her şey hazır ancak çok büyük bir eksiğimiz var. Yanımıza tuz almayı unutmuşuz. Tuzsuz et hükümdarımıza layık değildir," dedi boynunu bükerek. Vezir, az ötede duran genç bir köleyi yanına çağırdı. Eliyle tepenin arkasını işaret etti: "Şu tepenin ardında küçük bir köylü köyü var. Hemen atına atla, oraya git ve et için bize biraz tuz getir," diye emretti. Köle tam atına bin...

  İngiltere'nin İrlanda sorunu (IRA) , İspanya'nın Bask sorunu (ETA) ve Fransa'nın Korsika/Cezayir krizleri, Batılı sömürgeci devletlerin kendi uluslaşma süreçlerinde etnik yapıları nasıl eritmek ya da yönetmek zorunda kaldıklarını gösteren laboratuvarlardır. ABD'deki siyah-beyaz ırk ayrımı ise toplumu uzun yıllar felç eden ve çözümü "hakların eşitlenmesi" ile sağlanan derin bir sosyal yaradır. Ancak Türkiye’deki durumun bu ülkelerden çok köklü bir farkı vardır: Türkler ve Kürtler, Batı'daki örneklerin aksine, yüzyıllarca sömürge-sömüren ilişkisiyle değil; aynı din, ortak coğrafya, evlilikler (akrabalık bağları) ve ortak bir cephe (Çanakkale, Kurtuluş Savaşı) ekseninde et-kemik gibi bir arada yaşamışlardır. Bu nedenle bu sorun,     dışarıdan bazı ellerce (özellikle I. Dünya Savaşı sonrasında İngiltere, Soğuk Savaş'ta Sovyetler ve günümüzde Batı blokunun taşeron örgütleri eliyle) suni olarak kangren haline getirilmiştir. Sürekli yeni barış v...