İsmail Hakkı Altuntaş

    Tekkede çirkin yüzlü bir derviş vardı. Geçirdiği günleri çekilir değildi. Arkadaşları onu hiç sevmediler, sonunda tekkeden kovuvermişlerdi… Dervişin son sığınağı olan tekkede kapılarını kapatmıştı… Sohbetlerinde merhametten, sevgiden, aşktan bahseden şeyh, bu durumu görmezden gelmişti... Derviş,… ” Ey Allahım, hiç acımadın mı? Sevgi nişanesi dediğin dostların bana sahip çıkmadı ve kovdular” diyerek dağlana dağlana yollara düşmüştü. Dostu yoktu, evler zaten kapalıydı. Kimsesi yoktu… Hayata küstü, son sığınacak bir yer aradı, derviş ölümü beklermiş gibi, mezarlığa gitti. Eski bir lahdin içine sığındı. Günler geçer mi, geçiyordu. Ziyaretçileri de vardı. Kimlerdi? Uyuz köpeklerdi. Soğuk günlerini kabirde onların sıcağına sığınarak beraber geçirirdi. Ana rahmindeki bebekler gibi, toprağın sıcaklığını hissettikçe gönlüne bir ferahlık gelir “aşkım, sevgilim” diye sarmalanırdı. Toprağa çok muhabbet duymuştu. Nasıl duymasın, çirkinliğini yüzüne vurmayan kadim dost...

  “Gönül yarasına sebep olan şey başkalarının beklentileri ve varsayımlarıdır.”   Sevdiğime! Aşkıma cevap verdin. Bunun bedeli en çok arzuladığın şey olan varlığım, sana feda olsun. Seninle beraber olmak çok zor … Belki     bu dünyada benim için bundan daha karmaşık bir şey yok gibi. İnsan ne yaparsa yapsın, özenle yapmalı. Aşk için de aynı şey geçerli değil mi? …. Sürekli seni düşünüyorum. Rüyalarımda ismimi söylediğin söylendi. İçimi bir huzur kapladı. Uyandığımda gözlerimden yaşlar aktı. Bu o kadar basit bir şey değil, ama seni özlüyorum. Her şeyimi seninle paylaşmak istiyorum. Bazen ne söylediğimi ne yaptığımı anlayamıyorum… Senin için yapılması   gereken ve yapmayacağım çok şeyler var. Sayılı günleri olan ben…ne çok hataları tekrar tekrar yaptım. Bunlar Seninle buluşmama engel olacak rahatsız eden şeyler. Göz ardı edilmemeli. Kalbimin buz gibi donmasını engellemek için kilidini açmalıyım. Gerekirse bana acıman...

https://www.youtube.com/watch?v=nbzG5fMLFGw Bu video nedeniyle hazırlanmış bir yazıdır. "Cennet gerçekte neresidir, ölümden sonra bizi ne beklemektedir ve kutsal metinlerin öte aleme dair sessizliği yahut sembolik dili neyi amaçlamaktadır?" sorusu çerçevesinde yürütülen araştırmalar, insanlığın adalet ve ölümsüzlük arayışının tarihsel süreçte nasıl farklı teolojik sistemlere büründüğünü göstermektedir. Tarih boyunca insan psikolojisi, dünyevi adaletsizliklerin ve fiziksel ölümün yarattığı büyük travmaları aşabilmek adına aşkın / transandantal bir denge mekanizması kurmaya çalışmıştır. Bu bağlamda, modern İslam tefsirinde ezber bozan bir duruş sergileyen İhsan Eliaçık, kadim Yahudi teolojisi ve klasik Osmanlı-Cumhuriyet dönemi müfessiri Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır'ın öte alem inançları, yeryüzü ve ahiret dengesi açısından çarpıcı paralellikler ve köklü ayrışmalar sergilemektedir. Adaletin bu dünyada tam anlamıyla tesis edilememesinden doğan teodise / Tanrı'nın adal...