İsmail Hakkı Altuntaş

  Sinema, icadından bu yana yalnızca beyaz perdeye yansıyan ışık oyunlarından ibaret olmamış; toplumsal algıyı yöneten, savaşlara zemin hazırlayan ve "gerçekliğin baştan çıkarılması" / seduction of reality yoluyla kitleleri belirli bir ideolojik çerçeveye hapseden devasa bir aygıta dönüşmüştür. Bu makalede, Hollywood’un bir "mitoloji fabrikası" olarak nasıl çalıştığı, Hitler Almanyası’ndan günümüzün dijital platformu Netflix’e uzanan süreçte sinemanın toplumsal mühendislikteki rolü tarihsel eleştiri ve ekomateryalizm / çevresel-maddi maliyet analizi perspektifinden incelenmektedir. Toplumsal Sözleşme ve Sinematik İllüzyon Bireyler ve sinema sektörü arasında zımni bir "sosyokültürel sözleşme" mevcuttur. Bu sözleşmeye göre seyirci, eğlence ve görsel şölen karşılığında, perdede sunulan kurgunun kendi gerçekliğini, değer yargılarını ve hatta tarihsel hafızasını yeniden şekillendirmesine izin verir. Paul Valéry’nin kehanet gibi sözlerinde belirttiği üze...

  "Sesin ruhsal dönüşüm, şifa ve yüksek bilince ulaşmadaki gücünü" derinlemesine kavradığımızda, evrenin salt maddeden ibaret olmadığını, her atomun ve hücrenin belirli bir frekansta titreştiği devasa bir orkestra olduğunu anlarız. Hint geleneği, sesin gizemli doğasını binlerce yıldır araştırmış ve müziğin, nihai saflığına ulaştığında bizzat Tanrı'nın bir tezahürü olduğunu savunmuştur. Bu kadim bakış açısına göre yaşam; titreşim, ton ve ritimden oluşur ve bu kutsal ses bilimi aracılığıyla insan, kendi varoluşunun derinliklerine nüfuz ederek "Samadhi" /Sa-maa-di/ adı verilen sonsuz ve saf bilinç durumuna ulaşabilir. Simatik ve Maddenin Sesle Yapılandırılması Modern fiziğin ve akustiğin ulaştığı sonuçlar, sesin sadece duyulan bir olgu olmadığını, aslında maddeyi yapılandıran temel bir güç olduğunu kanıtlamaktadır . İsviçreli bilim insanı Hans Jenny tarafından kurulan "Simatik" /say-ma-tiks/ bilim dalı, ses dalgalarının cansız maddeleri nasıl karmaş...