İsmail Hakkı Altuntaş

"Dehanın psikolojisi" / Psychology of Genius , bireyin sıradan yetenek ve zekâ düzeyinin ötesine geçerek kalıcı, dönüştürücü ve özgün sonuçlar doğurma yeteneğini inceleyen derin bir alandır. Kaynaklar, dehanın rastgele/tesadüfi bir olay değil, aksine, bireyin içsel potansiyelini evrenin akausal / nedensiz düzeniyle senkronize etme sürecinin nihai sonucu olduğunu göstermektedir. Bu durum, psikolojik, felsefi ve bilimsel yaklaşımların kesişiminde, irade, çaba ve yazgı arasındaki ilişkiyi merkezine almaktadır. I. Dehanın Tanımı ve Amacı: Özün / Form Gerçekleşmesi Deha, sadece yüksek entelektüel kapasite veya yetenekten ibaret değildir. Esas olarak, bireyin kendi içindeki derin ve evrensel bir "Öz"ü ( Form ) algılama ve bunu dış dünyada somutlaştırma yeteneğidir. Aydınlanma ve Geniş Kavrayış: Deha, bireyin yaşamın çeşitli yönleri hakkında daha geniş ve daha derin bir kavrayışa sahip olduğu bir aydınlanma / illumination durumu olarak tarif edil...

Freud ve Jung arasındaki entelektüel ve kurumsal ayrılık, mutlak gerekircilik / determinizm ilkesi ile akausal / nedensiz bağlantı ilkeleri arasındaki temel bir dünya görüşü çatışmasından kaynaklanmıştır. İkili arasındaki ilişki 1907 yılında Jung'un Freud'a duyduğu "dinsel bir hayranlık / crush " ile başlamış, Freud 'un da Jung 'u adeta manevi oğlu olarak görüp eserini devam ettirmesini umduğu bilinmektedir. Ancak, bu yakınlığa rağmen, aralarındaki fikir ayrılıkları giderek derinleşmiştir. "Bu ayrılığın tohumları, bilinçdışı / unconscious zihnin yapısına dair köklü kuramsal farklılıklara dayanmaktadır." 1. Temel Kuramsal Anlaşmazlıklar (Fikirler) Freud ve Jung, insan psişesinin doğası ve işleyişi konusunda temelden farklı iki görüşe sahipti: Bilinçdışı nın Yapısı ve Kaynağı: Freud, bilinçdışının içeriğini öncelikle bastırılmış cinsel dürtüler ve çocukluk travmalarından kaynaklanan bireysel deneyimler ve içgüdüler olarak ...

Elimizdeki kaynaklarda yer alan spiritüel / manevi ve bilimsel çalışmalar, arzuların kendiliğinden gerçekleşmesi, yani eşzamanlı yazgı / synchrodestiny durumuna ulaşılmasının, bireyin niyetinin, evrenin akausal / nedensiz (sebebe bağlı olmayan) bir düzeniyle uyumlanmasıyla mümkün olduğunu göstermektedir. Bu, basit bir dilek tutma eyleminden ziyade, derin bir bilinç dönüşümünü ve içsel engellerin aşılmasını gerektiren, çok aşamalı bir süreçtir. Arzuların kendiliğinden gerçekleşmesini sağlayan temel dinamik, bireyin niyetinin ve dikkat inin, evrenin akausal olarak düzenleyici ve akausal / nedensiz bağlantıları olan nonlocal / yerel olmayan zekâsıyla birleşmesidir. I. Kendiliğinden Gerçekleşmenin Mekanizması Kendiliğinden gerçekleşme, tesadüflerin kişisel yaşamda bir örüntü oluşturacak şekilde kümelenmesi olarak görülen eşzamanlılık ( synchronicity ) olgusunun en yüksek düzeyde aktif olduğu durumdur. A. Niyet ve Dikkat Niyet ( intention ), tüm evrensel aktivitenin başl...