İsmail Hakkı Altuntaş

    Hep söylerim biz olmalıyız Aslında  her insanda  zaten biz Biri dünyanın gördüğü Diğeri içimizdeki sakladığımız gizlimiz Hangisi...daha sevimli olmalı İçteki tatlıysa Dışındaki uyumsuz ve ürkek Sanki kanun gibi  Hep gizli olanın gerçeğidir Tutkulu, heyecanlıdır nedense Ve hep saklarız onu Sakınırız her şeyden Bizimize vefasız kaldık Yaşatmalıydık… nefes aldırmalıydık Birazda o hükmetliydi  hayatımıza … Aslında, doğru olan bu...yapmalı İçi dışa vurmalıydık korkmadan Biraz da cesaretle İçin sesini duyurmalıydık…hiç olmazsa şarkılarda Yoksa hayat koca bir yalan Çekilir mi yıllarca Bizim değil mi Üzülmek için gelmedik ya bu hayata Minnacık bir gülücüğe hasret kalmak ne kötü Geriye bırakmak mı yılları... Acımasız bile bile Bizimle yaşamadan tat almadan Tatlı yaşatmalıydık içimizi de Söylemeliydik hakkını Sevdiğimizi Dünya ölümün değdiği yer değil mi Neyi sağlam bıraktı ki  Rüzgara takılan bir tüy k...

  Sessizliğimin gizeminden kalbim titreyerek En güzel duygularla seni çok seviyorum Kavuşmak...en büyük hayalim Kolay değildi ama zorlana zorlana Kozama girdim Bu bir umut Belki bu içinde bulunduğum Tüm acılardan kurtulma nedeni olacak Körler kuyusu zifiri karanlık Kozam sırlarım dünyası Soğuk, sessiz, gri ve sıkı Kavuşmak için çarem Dar yerin en darına düşmeli Sıkıntısı çok olacak Fakat seni hayal ederek aşacağım Dayanabilirim bu hâlime Uzun kısa demem Razıyım çile yumağına Bir gün gelecek Güneşim doğacak... Kalbimdeki hasretim dinecek Kelebeğin uçacak Ah ne güzel Saçlarına konduğunu düşündükçe  İsmail Hakkı Altuntaş

  "Hallac Divânı"ndan  رَقيبانِ مِنّي شاهِدانِ لِحُبِّهِ وِاِثنانِ مِنّي شاهِدانِ تَراني فَما جالَ في سِرّي لَغَيرِكَ خاطِرٌ وَلا قالَ إِلّا في هَواكَ لِساني فَإِن رُمتُ شَرقاً أَنتَ في الشَرقِ شَرقُهُ وَإِن رُمتُ غَرباً أَنتَ نُصبُ عِياني وَإِن رُمتُ فَوقاً أَنتَ في الفَوقِ فَوقُهُ وَإِن رُمتُ تَحتاً أَنتَ كُلُّ مَكانِ وَأَنتَ مَحَلُّ الكُلِّ بَل لا مَحَلُّهُ وَأَنتَ بِكُلِّ الكُلِّ لَيسَ بِفانِ بِقَلبي وَروحي وَالضَميرِ وَخاطِري وَتَردادِ أَنفاسي وَعَقدِ لِساني Farsça ديدگانم بينندهٔ محبوبش هستند اين در شاهدند كه مرا مى بينى پس در درون من هيچ كس غير تو خطور نكرد و زبانم جز در هوا ى تو سخن نگفت چون به شرق روم تر در شرق شرقش هستى و چون به سوى غرب مايل شوم در مقابل ديدگائم هستى واگر به الا مايل شوم تو در بالاى بالا قرار دارى واگر به پائين مايل شوم توهمه جا هستى تو جاى همه چيز هستى، اما نه جاى آن تو يه همه چيز احاطه دارى و فانى نيستى به قلب و روحد درون و خاطرم تو بازگردانندة انفاسم وپيمان زبائم هستى Türkçe   İki raki...

Âşık mısın? Kavuşmak mı istiyorsun? İllaki birleşmene gerek yok ki. Sadece sevmek de yeter insana. Sevdiği kadınlarla evlenemeyen onlarca adam gördüm. Yahut tersi Hepsi de aşklarını kâğıtlara döktüler Birbirine sevdalı iki kişi kavuşamayınca,     her ikisinin de kalbine bir hançer saplanırmış. Ben… Senden yardım istemeye geldim. Suskun olduğun vakitlerde bile seni çok iyi anlıyorum. Pek çok haris yeminler duydum. Nice duygu fırtınalarına şahit oldum. Ama siz, birbirine sevdalı iki âşık, büyük bir sükût içinde beklediniz… Karşılaşınca da sadece oturdunuz. Ve bu o kadar güzeldi ki… Hem âşık, sevdasını kendi elleriyle kâğıda dökerse maşuk daha da mutlu olur derler. Şiir mi yazmam gerekiyor? İyi de ben şiir yazmayı bilmiyorum ki. Sevdiğini hayal et. Kelimeler kendiliğinden dökülecektir. İşte… Sakın üzerimde yürümeye kalkma! Tane tane olmuş bir kumum ben. Gün doğmadan evvel uçup gideceğim ellerinden. Sakın anlamaya çalışma! ...

  Elini kaldırdın ve varlığının derinliklerinden Tüm hücrelerinde hissederek Tanrıma yalvardın Ne istediğini bilmiyorum ama...  Üzüntümün dindirilmesi için bana dua ettin  Tanrı dileklerimizi bilir. İsmail Hakkı Altuntaş

  Sanmayın derdimin çâresi var Ciğerimde kimin yâresi  Bir bakışıyla vurdun beni İçimde iz yâresi  Olmadı bu âlemde nasip Her günümün var bir karesi Beni sersem etti kader Etrafında var binlerce çilesi  Felek çok mu gördün bize Yoksa hoşluk mu var üzülmesi  Her gün tekrar tekrar Bir cevrin mi var çekilesi Ne vazgeçer başımız birbirimizden Ne zorun   var bırakmasın bizi  Bu başımız duracaksa eğer Verilmiş söz mü var bir kimseye düşmesi Başka çaremiz mi var  Al bizi bizden…isyan edemeyiz ki İsmail Hakkı Altuntaş

  "Çoğu Zaman İnsanları Şekillendirmesi İçin Tanrı'nın Onları Eritmesi Gerekir. " Amiş Atasözü  kendime has bir imanım bana huzur veren tanrım… eşsiz eserini onda ortaya koydu da stargo tora/ gözlerimin karası ihtiyaç kalmadı seslere zariftir… nasıl sevmeyeyim adım adım inşa ettiğim hayalimi her yerde onu görmekteyim ama   yine de söylemem lazım istemiyorum ayrılığı vazgeçemeyeceğim olsa da ona önemsiz çok seviyorum tanımasa…bakmasa biliyorum…ya uçuyorum İsmail Hakkı Altuntaş DA STARGO TORA: Tam anlamıyla, gözlerimin siyahı. Metaforik olarak, beni hissettiren ve güzel, çekici, tamamlayıcı yapan bir parçam. Ayrıca potansiyel olarak: gözlerim, kendimin eksik olduğu gözlerimin en önemli kısmı NOKTA-İ SÜVEYDA Nokta-i Süveyda, sevda noktası ismiyle anılır. Kalpte olduğuna inanılır ve burası bir basiret-olgunluk merkezidir. İnsanın tüm varlığının hakikati oradadır. Bu öyle bir özdür ki maddi ve uhrevi âlemin tümünü kuşatır. Nasıl k...

Ey aşk zebunu! Aşka düştün…ateşiyle ağla. Gece gündüz sonsuz sevdana Karşı durma...takat derman bul ama İnsan, noksan olan güzelliğe âşık olsa Nihayet o aşk bitermiş. Bulmuşsan  alevle alevli yana Aşk yanması olanda Gece ile gündüz birbirine karışmaz mı? Sırları ne zaman tamamlanır ki? Her an aşkın gizeminde kalan Sevda uğruna gönlünü de canını da verir. Eğer seçmişler  seni   ve aşıksan Mum gibi yan güzel güzel ağla, Bitmez mi, olur… Güzelliği… imkansızdır kurtulması Kimsen kalmayacak kadar yalnız kalırsan Korkma Sana ayna olacak biri bul Ya da sen ayna ol. İsmail Hakkı Altuntaş

Gözlerim daldığı uykudan gönlümün duyabileceği sesim "Sevdam, sevdam!" diyen aşk çığlıkları ile divaneler gibi uyanıyor, Birden beni uyandıran bu haykırmaların ayıklığı aynı anda sevinçle beni tüm gecenin şanssız hatırasına itiyor. Değişen ne oldu? En azından bana böyle bir duyguyu bile yaşattığın için teşekkür etmeli. Bu dünyada aşk kadar güzel bir armağan var mı? Sonsuz bir asalet kaynağıdır, aşk. Beni tazeleyen   baharım Pervaneler gibi yansam, her dâim kalbim senin   âteşini arıyor. Ancak dünya iki yüzlü…bir siması aşk diğerinde ölüm çehresi var. Olsun seni sevmek var ya bitmeyecek aşkımız sevgi ne güzel şey. gönlümce ölümsüz aşkla seviyorsam seni, benim tanrım olabilirsin…sadece Yine gün geceye varacak, ne şiir ne söz ne beklenti kala kala hayallerin. Onlarda kesen olsa bıçak gibi… seni bilemem ama rüyalarımda sırf gördüğümsün. Kalbim, kara günlerim aşkınla gitti… içime inince ben seni gördüm…bir sevinç buldum. Şükretmem gerekir değil mi? İsmail Hakkı Altuntaş

Hâfız, bize sen gönül verdin.. hoş biz kimseyi zorla kendimize âşık etmedik ki. Ben seni çok sevdim. Sende beni Böyleyken biz neyin peşindeyiz. Neden yanıp kavruluyoruz Haberin var mı? Bir sorsaydın kendine Hangi dünyadansın Burası mı…yoksa lahuttan mı Bana sorma…ben bilsem de Söylenemem Anlasana sonu gelmez aşkından Neden vazgeçmiyorum Kırk defa o ilahî, sen beşersin dediler Kendime uzak dur da onu rahatsız etme diyorum Söz dinler mi O benimdir, diyor kalbim Ruh   sevdi mi, kimseye yâr etmez Başkalarının olsun istemezmiş Fakat sen Tanrının da âşık olduğu bir ruhsun Nasıl? Deme Bende anlayamadım. Ayrı yerlerde tek gibi tutarken bizi Canım ruhum...sevgilim itiraz etme Kalem yazmış Benimsin, ayrılık yazılmayacak Sonsuza kadar...a cımla beraber İsmail Hakkı Altuntaş

    Tahammül kalmadı tende felekin çevri yetmez mi; Hususî lutf ü ihsanı acep bir gün erişmez mi?. Ne çekti Âdem ü Havva felekten etmedi şekva; Kurulmuş bir dolap ama görenler hayret etmez mi,.   Seherde açılır güller öter şevk ile bülbüller; Bilir misin neler söyler bu gam bir lahza bitmez mi?. Girer pervane devrane atılır şemi suzane; Yanar biçare merdane ne hikmettir bilinmez mi?.   Doğar hurşid güler yüzler füsunkârdır güzel gözler; Gönül cananını özler acep bir gün görünmez mi?. Sunar peymaneyi saki yakar bilcümle uşşakı; Cihanda aşk kalır baki bu şerbetten içilmez mi?. Nedir Namî bu feryadın muamme aşkla bünyadın; Lisanda bir kuru adın kalırsa hiç yetişmez mi?.  (Namî)

   "Onun bu sözünden dolayı Süleyman neşeyle gülümsedi" Neml, 19 

  Ateşimi çıkardı Sana ulaşmak ve kucaklaşma arzusu Değil mi...bağımlıyım   Dudaklarım susuzluktan zonkluyor   Nefesini duymamak beni deli ediyor   Beni kollarına ve sesinle kulağımı alsan Bana duymayı özlediğim aşklarından söylesen Utangaç yanaklarım kırmızıya boyayıp Bana kendinden bahsetsen Ben farklıyım desen…bunları  tekrar tekrar  söylesen   Sesini seviyorum… Ben sen olmaz mıyım Dünyada olmak güzelse…belki budur Gayem benim Sonsuza kadar sonsuz dahi yetmesin Tanrıyı gökten indirip, gözyaşlarını sildirsem İçim susmaz  Herkesi unutacağıma söz Hayallerimde    gerçeğimde Gözlerimin önünde bir sen kalırsın   Aşkın çaresizliği acıtır Ayrılık hikayeleri   sert inlemeleri Çığlıkları ve korku veren umutsuzlukları Ölüm olsa keşke diyecek kadar Kavuşamamak en acısı   Anıları   istemiyorum Sana seni sevdiğimi söylemekten başka Hep   yalnız olmak istiyorum Bi...

    Sevmek nedir biliyorum İstemeyi de  Sevilmek can bulmak gibi Verdiğinden beri İçimde heyecandır seni düşünmek Ve hayat seninle yalnızlaştırsın beni Eğer ki kaldıysak beraber ikimiz Bu hal sonsuza kadar gitmeli Hani geç kalınmışlarımız var ya Madem...unutmak için Daha çok sevişmeli Kalan son demleri İsmail Hakkı Altuntaş

Ah ne özledim senli bir hayatı Yürek yanığım benim... Neden…ağlarsın   Gözyaşların  Yaktı beni  Ciğerimi kavuruyor ta uzaklardan Atacağın her adım  Herhangi bir kasabada, herhangi bir düşüncemde Çünkü hayatın en güzel resmi seninle  Benim bitmez rüyam ol Hep seni göreyim  Zaten her gün ayrı bir güzel oluyor Eski günlerim ne güzeldi… Senden bana  İlahi bir haberler gibi  Gelirdi her sözün ve haberin Şimdi ise ne olduğu bilemiyorum Meçhul dualar…yerine ulaşıyor mu Hangi halin içinde… Gözyaşın mı var sevincin mi var meçhul Bakmaz olma  Dünya senin yer senin gök senin Küçük umutlarım var…olsun Ey söz  Sen çık ağızdan Ulaşır mısın ulaşmaz mısın bakmam Nasıl olsa senin Bir ayak tozuna değersin Yârim gezdiği yerlerde Bence yetmez bu  olanlar Senin için  İçten içe selam  Asumanda bir yıldız  Hep senin için yandım der Ancak gözler arıyor mahzun olma hakkıyla İsmail Hakkı Altuntaş

  “Cerrah kan almak niyetiyle neşterini Mecnûna saplamak için acele etti. Mecnûn ağladı ve dedi ki: “Kalbimden kan yerine Leylânın gamının gitmesinden korkuyorum.”   Câmî, Rübâî, Çelebi,a.g.e, s.76.

  İnsanın içinde de hava kararır bazen...güneşe doğru yol kalmamış sanır. Bu zamanlarda yürümek en güzeli...ancak sevdiği olmalı insanın...yalnızlık zor oluyor.

  "Hallac Divânı"ndan  قضى عليه الهوى ألا یذوق كرى و بات مكتحلا بالصاب لم ينم يقول للعين: جودى بالدموع، فإن تبكى بجد   [وإلا ] فلنجد بد م فمن شروط الهوى أن المحب يرى بؤس الهوى أبدا أحلى من النعم Farsça عشف او را فراگرفت و خواب را نچشيد و شب را در سختى و مصيبت به پايان برد و هرگز نخوابيد به جشم مى كويد: اشكها را سرازيركن و واقعاگريه كن، وگرنه غرقه در خون شو ازشروط عشق اين استكه عاشق پيوسته و دائماً بلاى عشق را شيرين تر از خوشى هاى ديگر ببيند Türkçe Böylece sevgisi onu yakaladı ve uykuyu tatmadı. Ve geceyi sıkıntı ve sefalet içinde bitirdi Göze diyor ki: Gözyaşlarına karşı iyi ol o zaman Gerçekten ağla aksi halde kanda boğulacaksın Aşkın şartlarından biri de sevgilinin Sürekli acı veren aşkını Diğer zevklerden daha tatlı görmendir