İsmail Hakkı Altuntaş

  Söndürün kalbimi  Gidiyor gönlümün efendisi  Durdurun onsuz olamam artık  Yaktığın gururumu  Uzaktan uzağa dayanamam  Hiç kimselere yar olamam artık  Söndürün kalbimi  Gidiyor gönlümün efendisi  Durdurun onsuz olamam artık  Yaktığın gururumu  Uzaktan uzağa dayanamam  Hiç kimselere yar olamam artık ---- Bu gece yağmuru bekle; sağnak sağnak geleceğim aklına, Önce gözpınarlarına sonra kalbine hatta en ücralarına... Dönüp duracağım başucunda, dokuncağım saçlarına, Bir masal gibi anlatacağım usanmadan seni sana, Uykuların firar edecek, düşlere sarılacak, Yabancılık çekmeyeceksin alıştığın topraklara... Ayrılık ölüm değil Hükmünü sürer hayat Yaşamak yaşamaktır Ama zor çok zor nefes almak Bilmeyen anlayamaz Sokağın sessizliğini Gecenin sensizliğini Dön diye çala sarmaz Anlatamam görmen lazım Bana geri dönmen lazım Yeniden gülmem için Beni baştan sevmen lazım Bir gece daha bitti Yediyi vurdu saat Güneşin yüzü güleç Hep vaat ömür hep ...

  Yaşanmıyor Yaşanmıyor Sensiz hayat, yaşanmıyor Doğan güneş bana doğsa Her mutluluk beni bulsa Doğan güneş bana doğsa Her mutluluk beni bulsa Bütün dünya benim olsa Sensiz hayat yaşanmıyor Bütün dünya benim olsa Sensiz hayat yaşanmıyor Yaşanmıyor, yaşanmıyor Sensiz hayat yaşanmıyor Ben bedenim, ruhum sensin Sensiz hayat yaşanmıyor Ben toprağım, suyum sensin Ben yaprağım, dalım sensin Ben toprağım, suyum sensin Ben yaprağım, dalım sensin İlkbaharım, yazım sensin Sensiz hayat yaşanmıyor İlkbaharım, yazım sensin Sensiz hayat yaşanmıyor Yaşanmıyor, yaşanmıyor Sensiz hayat yaşanmıyor Ben bedenim, ruhum sensin Sensiz hayat yaşanmıyor Yaşanmıyor, yaşanmıyor Sensiz hayat yaşanmıyor Ben bedenim, ruhum sensin Sensiz hayat yaşanmıyor Yaşanmıyor, yaşanmıyor Sensiz hayat yaşanmıyor Ben bedenim, ruhum sensin Sensiz hayat yaşanmıyor Yaşanmıyor, yaşanmıyor Sensiz hayat yaşanmıyor Ben bedenim, ruhum sensin Sensiz hayat yaşanmıyor Gitmek istediğini gözlerime bak da söyle Öyle kolay değil silmek bir...

Yazan: Hüsrev Hatemi "Ancak söylenmemiş aşklar aşktır" William Blake'in bu mısraı ortaokulda iken bana çarptı. Rahmetli ağabeyim Dr. Nadir Hatemi eve bir İngilizce öğretim dergisi getirmişti. 1950'li yılların özelliği olarak oldukça mütevazı, fakat doğru dürüst basılmış bu derginin arka sayfasında, çevirisi ile birlikte William Blake'in bir şiiri yer alıyordu. Üstad Blake şöyle buyurmuştu: Aşkını anlatmaya yeltenme sakın Ancak söylenmemiş aşklar aşktır Çünkü hafif rüzgârlar tatlı tatlı Sessiz ve görülmez eserler Anlattım sevdamı anlattım aşkımı Bütün yüreğimi açtım ona Üşüyüp titreyerek korkular içinde Ah beni bırakıp da gitti. Doğrusu bu şiir beni fena çarpmıştı. Çünkü 50'li yıllar idi. 13-14 yaşlarındaydım. Benim için aşk başka, erotizm başka şeylerdi. İlk tanıdığım büyük şairlerden biri olan Fuzuli de, benzer şeyler söylüyordu. 50'li yıllar idi. Hâlâ bazı anneanneler Kafdağında devlerin, cinlerin ve perilerin yaşadığına samimiyetl...

Bir amansız derde attı yar beni, yar beni Gitti de gönlümü yaktı vay beni, vay beni Şimdi geçip de karşıma duracaksan el gibi Bundan sonra artık öldü say beni, say beni Sensiz geçen günler sanki ömürden uzun Mevlam bana bir dert verdi artık onsuzum Dayanmaz şu yüreğim Dön hadi sevineyim Ben sensiz yaşayamam Senle sonsuzum Ben sensiz yaşayamam Senle sonsuzum Bir amansız derde attı yar beni, yar beni Gitti de gönlümü yaktı vay beni, vay beni Şimdi geçipte karşıma duracaksan el gibi Bundan sonra artık öldü say beni, say beni Bir amansız derde attı yar beni, yar beni Gitti de gönlümü yaktı vay beni, vay beni Şimdi geçip de karşıma duracaksan el gibi Bundan sonra artık öldü say beni, say beni 

    yorgunum! her şeyi denedim uyur gibi, gözlerim kapalı o da bir şeye yaramıyor yanımda olsaydın, sadece hayal rüyamda öperdim diyorum    merak ediyorum, neden hep ben söylemeliyim. dinleyecek mi demeden bir kaos, aklım kaydı, tamamen gitti beni sınamadan seninle kendimi saklıyorum   -Merhamet et!   Yusuf kuyuya düştüğünde "Yardım edeceğim" diye sesler duyardı Hani benim "ey yorgunum, ey hastam" diyen seslerin kaybetmişim kendimi, nasıl acı çektiğimi sen olmasan da, yolun burda yolun aynı kalışına seviniyorum   bana yalanı yaşatma gel beraber, olalım yalnız kaçacağım, karanlıktan kurtulacağım, Yine de öfkeyle yüzleşmeyi neden bekliyorum?   her zaman hayalimde olan hani beni kollarına almıştın tutamadığın tüm sözlerden bana nasıl olduğumu soruyor, sonra: -Her şey iyi olacak, diyordun   bunu sadece zaman söyleyebilir paramparça olmuş hayatıma katlanamıyorum ...

  Yalnızlık… Kelimesi dahi beni acıtmıyor Sevdiğimden çok uzaktayım Doğrudur… Beni tanımadan...yargılayan insanlar buluyorum Kimin bana ne etiket verdiğini bilmeme gerek yok Saçmalıklarla başa çıkabileceğimi biliyorum Tek başına yaşamak çok zor Ama hiç yalnız değilim Eğer ki…sevdiğim beni biliyorsa… Sadece Zarar vermek için nedensiz var olan insanlarında Cehenneme gitmesine bile gerek yok O yer dahi onlardan çok uzak… İsmail Hakkı Altuntaş

  Bembeyazım! En mutlu olduğum zaman, Seninle olanlar. Onlar ki, boylu boyuna içine dalınan Billur sadeliğinde ferahladığım anlar. Kendimi hissettiğim Yana yana içtiğimiz soğuk sular! Hiç istenir mi, senin derinlerinde Boğulmak varken yaşamak? Korku verir mi? Görmeli bu rüyaları... Korkmadan     Bir aşksın, tükenmez zarifliğin Meleklerin bile hayran kaldığı Tadın ki, dünya güzelliğin. Gönlüm dinim imanım her şeyim. Sensiz yapabilir mi? Asırlık, kurumuş toprak olan ben… Olmaya olmaz, kavuşma günlerimiz  Belki özümden gizli bir hasretle Öpeyim, ya da öpsen beni. ... Ferahlat   Ne bilirdim sevmeyi sevilmeyi. Seninle aşkı, tatlılığı. Hayallerime kimse karışamasın Kendime dünyalar kurdum. Kanım canım diyerek. O güzel dudaklarınla göğüslerinden Sıkılmış   kan şerbeti İçirdin daima beni   Daima beyazlar giyerdin Rüyalarımı süsleyen saçlarının teli Boynuma dolanınca sevgilim… Sen istedin diy...

    Sabah uyanınca Gözlerin bakarken dünyaya İlk aklına gelen kimdi Sevdiğin  seni anmış Sana dua etmiş miydi Ve ruhunla beraber sohbet Ruhuna huzur vermiş miydi Aslında buna rüya sızıntısı demek uygun olur Hani insanlar yaşlarına bakınca ihtiyar genç olurlar Aslında ruhların yaşı yok cinsiyeti yok Akrabalığı da hiç yoktur Sadece uyumlar ve safları vardır Anlayışlar vardır Şimdi bunu anladıysan Zaman içinde Kaynayan bir pınarın olursa Ondan akanlarla Beden kasesini doldur Bu seni tatlı kılar Ekşiliğini bırakmaz N’olur Bak… Ne güzel bir heyecan var…varlık aleminde Bir de Tanrının senin için özel ayırdığı farkındalıklar O kadar nefes ve o kadar yol var  ki Ama aşk başka bir şey Bir kişiyi sevmek ile oluşan bağ gibi De değil ki.. Tutkun kördüğüm olmuş Kalbe ok gibi Bir şule gibi girdi mi Geri çıkmaz Elif oltası gibi Ne olursa olsun Kopmak yok parçalanmak vardır Acısı da yavaş yavaş büyütür kendini A...

  "Şu an, göğsümde bir çatlağın patladığını ve kalbimde açık bir delik oluşturduğunu hissettim."   Sessizlikte duyduğum sesim Rüyalarda düşündüğüm Ruhumun hasret pınarı Kalbimde ağrılar olunca Neden diye düşünmediğim Hastasıyım senin Neden bu uzaklık diye Sorguladığım Yanlış kaderim...değil ama Olmasaydı istediğim Güzel olurdu belki Şüphede etmediğim Benim için en uygunu bu olmalıysa Canımı yakan Sessizlik ve sensizlik Çekilmiyor Çok zor inan ki Korkular ve pişmanlıklar  İçimdeki aşk Sen olmayan her şeyi yakıverdi Ama bende ve tüm dünyada  Sen olmayan ne var ki? Gün be gün kalbime doldurduğum hülyalarım Ruhumu yaktı  O zamandan beri Senden başka bir şey bırakmadı... Nasip bu ya Elinden içtiğim bir bardak çay  Bugün olmuş hala kalbimi yıkıyor O zamandan beri Kalbimde sen Ve Sen varsın Önceden aşk nedir bilmezdim Söylediklerimden ve düşüncelerimden Her şeyden şimdi utanıyorum. N'olur Yalnı...

dua hazinem… güzel canım   takatim yetse her gece  uyumam tâ seher çağına  dal  gibi iki büklüm her şeyi unutacak kadar  öyle anıyorum ki  biliyor musun  kimselere gidemem  dökemem derdimi  her yerde seni övmedeyim  kabul olmaz denilen her duam seninle olmaz mı gözlerim seni aramada  varlığım güneşinin peşinde ışığını isteyen bir gölgeyim  yüzünü göreyim  dedim  onu da yedin bitirdin  arıyorum…. nerelerde bir sen varsın bense nerede… İsmail Hakkı ALTUNTAŞ

  Aşkım…hayatımın anlamı ve farkındalığımdır Ben sende yaşamıyor muyum?  Hep seni isterdim ama, Bende yaşayanın da, sen olduğunu bilirdim? Seni hep bir kuş gibi içimde saklamak isterdim.  Benden kaçarsın diye korkardım. Ne zaman ki yanlış yaptığımı anlayıp uçmana izin verince,  Kanatların kırılmış  gibi elimde kaldın Özgür olduğunu bildikçe Bitmez hasretim ve acımı unutup  Sana daha çok bağlandım İşte bu nedenle  Şehvani arzuların insanı kucakladığında  Nefsini tatmin ettiğini anladım.  Özümdeki İlahi varlığınla Binlerce sevgilim olsa  Hepsini kapsayan ve yeten Gücü kendimde buldum.  İlahi cevher cam gibi kırılgandır Sonsuzlukla olan bağında hiç bir sorun yoktur.  Âşıkların dayanamıyorum dediklerinde  Aşk onlara,  Bu acılar, hiçbir ayrılığa neden olmaz diyor Senin aşkın bir kişiye sahip olmayı içeriyorsa,  O zaman  gerçek aşkı bulamamışsın demektir. Ve saf da değildir. Bir kişi, tanrıya her şeyiyle, teslim o...

  Ey Sonsuzum! Her şeyim.. Seni tanımak, sevmek  Sevilmek en büyük şans, Nefes almak, sevginle, Can olmaz mı bana Aşkım! Sende, seninle, yaşamama izin vermen Ruhumu huzuruna alman  Kalbimdeki noktanı büyüten ışığın Akan nurunla kalbim... Sevginin doluluğuyla taşkın,  sana nasıl sarılmışım Bu hale eriştiğimden olmalı,  kimseyi sevemiyorum, Bağlılığım   ansız ayrı değil ki.. Böyleyken   ciddi ciddi bir sıkıntım var Dalgın gözlerine bakıp pembe dudaklarından öpmek istiyorum Biliyorsun özlemek zor, Nasıl ki...  Tanrı'm ayrım yapmadan her şeyi ve herkesi sever Bende her şeyi ve herkesi sevebilirim Ama   senli olan bir fark bana Karanlıktan çıkarttığın ışığınla Tek düzeliğimi dağıttın Yansımalarınla, gölgeler ve resimler çoğaldıkça çoğaldı Kaç sefer sordum kendime, cevabını bilmez gibi… Hepsi Sen iken... Neden... …  

  Aklımda fikrimde hep sen varsın Hülyalı, rüyalı gözlerin var Sevmemek mümkün mü güzelim seni Beni kahreden o gözlerin var Aklımda sen, fikrimde sen Sevgimi nasıl söylesem Sen benim tek tutkum, son umudumsun Beni kahreden o sözlerin var Sevdan hep çileli serimdedir Yerin kalbimde çok derindedir Sevdan hep çileli serimdedir Yerin kalbimde çok derindedir Ne olur naz edip üzme beni Nerde olsan gönlüm seninledir Gönlüme bir girsen Sevgimi bir bilsen Hasreti bir silsen Ne olurdu? Gönlüme bir girsen Sevgimi bir bilsen Hasreti bir silsen Ne olurdu? Gözlerim dost oldu hayalinle Gönlümde en derin izlerin var Sevgimi gel süsle gülüşünle Kalbimde en güzel gizlerin var Aklımda sen, fikrimde sen Sevgimi nasıl söylesem Sen benim tek tutkum, son umudumsun Beni kahreden o sözlerin var

  Canım …’a Bu    mektubumu, yıllarca aşkının yükünü taşıyan kalbimle gönderiyorum. Biliyorum… aşk ankadır, kanatlıdır, tüm engelleri, uçurumları ve felaketleri aşar. Ama   güven olmadan, hiçbir aşk gerçek kimliğini bulamamıştır. Bir kişi aşk hakikatini tadarsa, tümüyle tarifsiz bir güzelliğe kavuşmuştur. İşte o zaman, aşkı olmadan hiçbir şeyden mutlu olamaz ve kuruyan bir çiçek misali gibi ölümüne yolculuk yapar. Tüm   kozmosu tutan, en büyük cazibe merkezi aşk’ım! Çok uzun zamandır, beklediğim hayalimdeki yüzünü, lutfedip bana anımsattın, kendimden geçirip uzun bir sessizliğe daldırdın, bir ikincisi olmaz diye korkumdan ayılmak istemiyorum. Sessizce, aşk ve mutluluktan sarhoş, önünde diz çökmüş, takatsiz bir halle, sana doya doya bakıyorum, seni düşünüyorum: sen benimsin, benim olmalısın…diyorum. Yıllarca kalbimle, ruhumla seni çok sevmiştim.   Bu ruhsal yaşadığım aşkı, tanrıya yolculuğumda, bir basamak yapıvermiştim. İnan ki sana olan tutkumla ...

  Çıplak âşıklar… birbirine sımsıkı sarıldığında Karanlık verandalarda başka arzu kalır mı Gizlice öpüşmeleri Vuslatsız sanma Suç mu olur şehvetli dudaklarda Sevdasına   deli gibi aşıksa O kadar emilmiş ki, Dudakları yanardağ kan patlamada Köpük gibi beyaz göğüsler kabardığında Irmaklar akar çukurlara Pürüzsüz alınlardan terler şakaklara Gözyaşlarıyla ıslanmış buklelerinde saçlar  Simsiyaha döner beyazlarıyla Kanlanmış gözler   yıldız gibi parlar Başkalarına hayret acısı olmuş Onlarsa düşmüş yollarına   Ey sevdam Gözlerimin büyüsü, Kalbimin gülhanı Kızılca parlasan Sana sarılıp öptüğüm anda   Akıl bırakmadın senin için deli olurum da Korkum senden geri kalmakta Ölüm fermanımı ver Ayrılıklarolacaksa Vereyim canımı Şefkatli kucaklarında İsmail Hakkı ALTUNTAŞ  

  Bir mendil aldım dereden Yolum geçmez yar buradan Binbir derdim var yaradan Güzel seni çok özledim Üç ay oldu yol gözlerim Hakikattir bu sözlerim Bahar çiçek açar dalda Ömür geçer hep bu yolda Benim gönlüm değil malda Güzel seni çok özlerim Üç ay oldu yol gözlerim Hakikattir bu sözlerim Selam gelir mektup ile Mektup değil bu bir sille Severisen beni dinle Güzel seni çok özlerim Üç ay oldu yol gözlerim Hakikattir bu sözlerim

  Güneşi verseler  Sevdamı yerseler  Yine de vazgeçmem  Dünyadan sürseler  Ben sensiz niderim  Sensizlik kederim  Ya sana can olur  Ya benden giderim  Bir ömür ararım  Değişmez kararım  Sen varsan ben varım  Göznurum  Ömrümün varı  Gönlümün narı  Gözümün nuru benim  Sen olmasan viran olur  Her anım her günüm

  Vefasız yar gönül bağın Soldu gitti nerde kaldın Aklım fikrim darmadağın Oldu gitti nerde kaldın * Nerde kaldın nerde kaldın Sevda gözlüm nerde kaldın Umudumdun yarınımdın Gelmedin yar dünde kaldın Gelmez oldun kimle kaldın * Ben öldüm yar deyi deyi Sen neyi beklersin neyi Ecel geldi bu bedeni Aldı gitti nerde kaldın * Hani belki gelirsin diye Günlerdir yollarda gözlerim Ama gelmedin yoksun Ve ben Şimdi bendeki seni Gözyaşlarınla akıtıyorum Haberin olsun Haberin olsun Haberin olsun Yüreğime açtı yara  Benim bahtım benden kara  Bülbül gibi düştüm zâra  Nerde kaldın Bedia  Derde saldın Bedia  Aklım aldın Bedia   Ah Bedia Bedia  Gözüm yaşın silmedin sen  Derde derman vermedin sen  Ay doğanda gelmedin sen  Nerde kaldın Bedia  Derde saldın Bedia  Aklım aldın Bedia   Ah Bedia Bedia  Ben yarimden kaldım cüda Kavuştursun bizi hüda Benim canım sana feda Nerde kaldın Bedia  Derde saldın Bedia  Aklım a...

  Seni yaratan Allah’a kurban olayım. İçinden Sivas geçen hiçbir cümle yok ki seni anmayayım, İçinden İsmail geçen hiçbir mesele yok ki senden bahsetmeyeyim,  Sivas’tan gelen ve Sivas’a giden hiç kimse yok ki İhramcızâde’ye onu ısmarlamayayım,  Kurduğum hiçbir yolculuk hayali yok ki yolum Sivas’a İhramcizâde İsmail Efendime gitmesin.  Ama gel gör ki böyle işte elim kolum bağlandı.  Gaflet ruhuma çöktü, ayrı ve gayrı kaldım. İbrahim...

    En iyisi bu olmalı! Bilmem mi sevdiğini Kırılmazdın beni sevdiğinden Konuşmazdın, başkalarına anlatamaz gelip bana anlatıverirdin... Benim seni çok sevdiğimi Bunu bilerek hayaller kuruverirdik Sonra bana mutluluğu öğrettin Bazen bunların hayal olduğunu fark edince İkimiz de üzülüverirdik Kıyametler koparan kalbimize sus sus derdik Ne zamana kadar susmalıyız Ah bir bilseydim Şimdi uzaklara gidiyorsun Günler, haftalara, aylara dönerek beni yokluğuna alıştırmak isteyecekler Olsun Ben şarkıları senin konuşman olarak dinleyeceğim Kitapları sen yazdın diye okuyacağım Havayı da   sana dokunmuştur diyerek  İçime çekeceğim Bugünleri böyle geçireceğim Kimimsesiz olana ne gerekir   Sessiz çığlıklar Sabretmek Çok acı çekeceğim biliyorum,  Evet, çaresizim ama... Sen benimsin  Ve bende seninsem Sonsuza kadar da olsa beklerim seni Her zamanki gibi İsmail Hakkı Altuntaş