İsmail Hakkı Altuntaş

Allah, dünyayı ilk yarattığında orayı cinlerin doğasına uygun bir hale getirmeyi murat etti; yani yeryüzünü ateşler, lavlar, gazlar ve patlamalar içinde bıraktı. Ancak cinler kendilerine bahşedilen bu hayatın düzenini bozunca, Allah onlara doğru yolu bulmaları için meleklerden elçiler gönderdi. Ne var ki melekler cinlerle aynı cinsten olmadığı için onları bir türlü yola getiremedi. İlahi hikmet gereği, onları düzeltmek adına bu kez içlerinden, cinsiyeti olmayan bir cinni, yani İblis’i görevlendirdi. İblis, yaratılış olarak meleklerden daha güzeldi; aşkın en üst mertebesinde Allah’a öylesine itaatkar ve bağlıydı ki bu vasfıyla ilahi kata yakınlaştı, bizzat huzura kabul edildi ve bin yıl sürecek bir hükümranlığın başına geçti… Zaman bu şekilde akıp gitti. Derken ilahi irade, insanı var etmeyi murat etti. O zamana kadar her şey düz bir mantıkla ilerlediği için ortada bir sorun yoktu. Fakat Allah   kaderi "bulanık mantık" (çok boyutlu ve gizemli bir akış) üzerine kurunca, her...

Tesadüf bir yorum okudum. Arkasından   Çin’in, Gobi Çölünün genişlemesini durdurmak için bir at projesi     seyrettim. İnanılmaz bir düşüncenin hayata geçirilmesi konusunda, olmazı başardığını görünce, hatırıma şu mesele geldi. Şöyle ki: Şeytan bir insanı yoldan çıkarmak istediğinde başarılı olamazsa, onun verimliliğini yok edecek, insanlığa daha az faydalı olacağı bir alana çevirir. Eski bir deyimle zehir gibi kafası var, denilen birini alır, kendi alanından olmadık bir yere salar. Okuduğum yorum neydi, tıpçı birinin kendi alanını bırakıp ilahiyat alanında kendini paralaması. Kendi mesleği hoşuna gitmemiş veya ezkaza o yola girmiş olabilir. Ancak her insan belli bir minval ve fıtrat üzere yaratılmıştır. Sen o alanda yetişmişsin. Sonrası işte şöyle böyle… Bilgisayarcı bir arkadaşım vardı. Organik tarım yapacağım, derken büyük bir zaman ve gayretini boşa harcadı. Sonuç hayatında değişen bir şey olmadı. Parası ve gayreti zayi oldu, kendi işinde daha ileri seviyeye...

"Tasavvufî kaynaklarda ve velîlerin hayat hikâyelerinde / menâkıbda, Şeytan’ın (İblis) insanoğluna karşı yürüttüğü ezelî savaşın en kırılma noktası, kalbini tamamen Hakk’a bağlamış, dünyevî ve hatta uhrevî karşılıklardan bile vazgeçmiş 'Ârif' ve 'Muhlis' velî tipidir." Şeytan, her ne kadar ibadeti çok olan 'âbid'leri kandırmakta mâhir / skilled olsa da, işin özüne / hakikatine ermiş olan kâmil mürşidlerin ve sâdık dervişlerin karşısında mutlak bir acziyet / helplessness içindedir. Kaynaklara göre Şeytan’ın en sevmediği ve en çok çekindiği velî tipi, nefsinin hevâsını / desires öldürmüş ve her an Hakk ile beraberlik / huzur halini muhafaza eden kimsedir. Şeytan'ın Giremediği Kale: İhlas ve Samimiyet Şeytan'ın bir kul karşısında mağlup olmasının en temel sebebi, o kulun niyetinin sadece Allah rızası olmasıdır. İmam Gazâlî'nin naklettiği meşhur 'Âbid ve Ağaç' kıssasında, bir âbidin halkın taptığı ağacı kesmek için yola çıktığınd...

  ÜLKÜ MATBAASI İSTANBUL — 1971 BEN O CİNLERİ DE İNSANLARI DA (Başka bir hikmetle değil) ANCAK BANA KULLUK ETSİNLER DİYE YARATTIM. (Zâriyat: 56 âyet meali)   ÖNSÖZ Her geçen saatte ilimde, keşif ve icatlarda pek hızlı bir gelişme olmaktadır. Alimler, hakikate doğru ilerlemekte ve insanlığı peşlerinden sürüklemektedirler. Sonu Allah’a ulaşmaktır bu hakikate ilerleyişin. Çünkü Hazreti Allah (Celle Celâluhu), kendisinden en çok âlimlerin korktuklarını buyurmuştur... Hazreti Allah (Celle Celâluhu), ın Hazreti Muhammed (salla’llâhü aleyhi ve sellem) i son peygambelikle görevlendirmesi ve Kur ’an’ı insanlara rehber olarak vermesi üzerinden bin dört yüz küsür sene kadar zaman geçti- (İnsan, ilimde Kur’an’ı rehber yapmadığı halde, böyleşine ilerledi... Eğer yapsaydı, kim bilir şimdi hangi mertebedeydi!... Çok zaman kaybedildi. Buna rağmen görüldü ki, ne keşf ve icat edilmiş­se, ne bulunmuşsa, hepsi Kur’an’daki nur üstüne nur olan âyetlerde bildirilmiştir. Bun...