İsmail Hakkı Altuntaş

  Déjà Vu Prangası ve İlahi İradenin Ontolojik Sınırları "İnsan zihni, şimdiki zamanın yaratıcı potansiyelini bir kenara bırakıp onu 'zaten yaşanmış' bir geçmişin kopyası olarak algıladığında, kutsal metinlerde tasvir edilen 'kalplerin mühürlenmesi' ve 'hayvanlaşma' süreci zihinsel bir gerçekliğe mi dönüşmektedir?" Kur'an-ı Kerim’in A'râf (179), Bakara (7) ve Muhammed (16) surelerinde geçen uyarılar, déjà vu fenomeninin yarattığı "kadercilik" / fatalism ve "apati" / apathy (duygusal küntlük) halleriyle felsefi ve nöro-manevi bir paralellik arz etmektedir. Bu perspektiften bakıldığında, déjà vu prangalarına düşmek hem İlahi bir yasanın tecellisi hem de insanın kendi elleriyle inşa ettiği bir zihinsel hapishanedir. 1. Mühürlenmiş Kalpler ve "Tarih Ötesi Hayvan" Olma Riski A'râf Suresi 179. ayetteki "hayvanlar gibidirler, hatta daha da şaşkındırlar" ifadesi, Paolo Virno’nun Alexandre Kojève’den...

  "İnsanların hayatında yaşanan devrim niteliğindeki travmalar, sadece ruhsal bir sarsıntı değil, aynı zamanda Allah Teâlâ ile olan bağın yeniden tanımlandığı derin birer inanç krizidir." Bu krizler, bireyin kendi varoluşunu sorguladığı, toplumsal baskıların altında ezildiği ve nihayetinde yüce kişi/veli ile karşılaştığında köklü bir dönüşüm/transformation geçirdiği anlardır. Kaynaklarda yer alan hikayeler, insan psikolojisinin en derin dehlizlerine inerek, inancın nasıl bir sığınak veya bir çatışma alanına dönüştüğünü analiz etmemize olanak tanır. 1. Ölümün Nihai Sessizliği ve Umutsuzluk: Nainli Dul Kadın Kadın hayatındaki en etkileyici ve devrim niteliğindeki travma, hiç şüphesiz "nihai kayıp" olan ölümdür. Nainli dul kadının hikayesi, umudun tamamen söndüğü o karanlık noktayı temsil eder. İnanç Krizi: Kocası ölmüş ve tek dayanağı olan oğlunu da kaybetmiş bir kadın için Tanrı, artık bir teselli kaynağı değil, sessiz bir izleyicidir. İbraniced...