İsmail Hakkı Altuntaş

  Sinema, icadından bu yana yalnızca beyaz perdeye yansıyan ışık oyunlarından ibaret olmamış; toplumsal algıyı yöneten, savaşlara zemin hazırlayan ve "gerçekliğin baştan çıkarılması" / seduction of reality yoluyla kitleleri belirli bir ideolojik çerçeveye hapseden devasa bir aygıta dönüşmüştür. Bu makalede, Hollywood’un bir "mitoloji fabrikası" olarak nasıl çalıştığı, Hitler Almanyası’ndan günümüzün dijital platformu Netflix’e uzanan süreçte sinemanın toplumsal mühendislikteki rolü tarihsel eleştiri ve ekomateryalizm / çevresel-maddi maliyet analizi perspektifinden incelenmektedir. Toplumsal Sözleşme ve Sinematik İllüzyon Bireyler ve sinema sektörü arasında zımni bir "sosyokültürel sözleşme" mevcuttur. Bu sözleşmeye göre seyirci, eğlence ve görsel şölen karşılığında, perdede sunulan kurgunun kendi gerçekliğini, değer yargılarını ve hatta tarihsel hafızasını yeniden şekillendirmesine izin verir. Paul Valéry’nin kehanet gibi sözlerinde belirttiği üze...

  Roger Moorhouse’un "Killing Hitler" (Hitler’i Öldürmek) adlı eseri, tarihin en kanlı diktatörlerinden biri olan Adolf Hitler’in hayatına kasteden kırk ikiden fazla suikast planının derinlemesine bir analizini sunmaktadır. Kitabın ana fikri, Hitler’in hayatta kalışının sadece sıkı güvenlik önlemleriyle değil, "providence / ilahi takdir" olarak adlandırdığı inanılmaz bir şans eseri gerçekleştiğidir. Suikastçıların başarısızlığı, tarihin akışını değiştirebilecek kritik anların nasıl basit tesadüflerle heba olduğunu gözler önüne sermektedir. Suikast Girişimlerinin Kronolojik ve Tematik Özeti "Hitler'i öldürme girişimleri neden ve nasıl sonuçsuz kaldı?" sorusuna verilecek en kapsamlı cevap, suikastçıların çeşitliliğinde yatmaktadır. Bu girişimler basit zanaatkarlardan yüksek rütbeli askerlere, ideolojik saplantılı kişilerden yabancı ajanlara kadar geniş bir yelpazeye yayılmıştır. Yalnız Kurtlar ve İdeolojik Suikastçılar: Maurice Bavaud: ...