İsmail Hakkı Altuntaş

 Teşne-i bahr-ı muhît olan dile reş neylesin  Tûti-i sükker-feşân üftâdeye keş neylesin  Cür‘a-i sahbâ-yı zâtı nûş eder temkîn bulan  Âfitâb olan gönül telvîn-i meh-veş neylesin  Ârifin esrârı settâr olduğın etme aceb  Ta‘n eder zâhid denilen dîv-i ser-keş neylesin  Âdem'in vechinde Hakk'ı görmedi İblîs laîn  Sûretâ gördü ki bir şekl-i münakkaş neylesin  Cân Niyâzî ehl-i aşka nâzikâne va‘z eder  Ehl-i nefs olan işitmez dil müşevveş neylesin Kadınlardan çoğu en ufak bir anlaşmazlık anında kocalarından hemen boşanma isteğinde bulunur. Ya da kocası istediği malı/parayı kendisine vermeyince boşanmak ister. Kadın, bozguncu bazı arkadaşları veya komşularınca yönlendirilmiş olabilir. Bazen de sinir bozucu sözlerle kocasına meydan okur, “Erkeksen boşa beni” der. Boşanmanın, âilenin dağılması ve çocukların başıboş kalması gibi oldukça kötü sonuçlar doğurduğu bilinen bir şeydir. Belki de kadın, pişmanlığın artık fayda vermeyeceği bir noktada yaptı...

  Evrâd-ı Behâiyye, Nakşi Haki kolunda muteber bir evrâd olarak okunur. Senelerdir -kendiminde- sürekli duyduğumuz üzere, bu dua hakkında ihvan-ı kirâmında itikâtları   Evrâd-ı Şerifin Şah Nakşibend kaddese’llâhü sırrahu’l azîz in bir tertibi olduğu idi. Ancak zaman içerisinde Hacegân Hanedanı hakkında okuduğum malumatlarda –Ortaasya Meşâyıhini bilhassa- bu evradın Şah Nakşibend’e ait olmadığı zannı galibi oluştu. Gümüşhaneli Ahmed Ziyâuddin Efendi tarafından hazırlanmış, Büyük bir tasnif olan “Mecmûatü'I-Ahzâb”da ilk defa meşhur olan bu dua için,   Şeyh Bahâeddîn-i Amil hazretlerinin olduğuna dair bilgiler zamanla ortaya çıkmaktadır. Amilinin eserlerinde dua hakkındaki beyanlarında dikkatimi çeken bir husus şu ki, genelde Evradı bahaiye muhteviyatında olan duaların   tekrarı olmaktadır. Konu hakkında en yetkin bilgi ise Osmanlı’nın son dönem büyük araştırmacısı Hüseyin Vassaf’ın beyanlarıdır. Evrâd-ı Bahâiyye Hakkında Sefine-i Evliya Kitabında Hüseyin Vassaf E...