Print Friendly and PDF

Hollywood'da "Günah Keçisi" ... Scapegoat İcadı

 

McCarthy Dönemi (Kızıl Korku / Red Scare), J. Edgar Hoover ve Hollywood'da "Günah Keçisi" / Scapegoat İcadı


"Senatör Joseph McCarthy ve Federal Soruşturma Bürosu / Federal Bureau of Investigation (FBI) direktörü J. Edgar Hoover, Soğukkanlı Savaş / Cold War atmosferinde komünizm tehdidini nasıl bir günah keçisine / scapegoat dönüştürmüş ve Hollywood üzerinden toplumu nasıl hizaya sokmuştur?" sorusu ele alındığında, Amerikan tarihinin en karanlık toplum mühendisliği / social engineering operasyonlarından biriyle karşılaşırız.

1. Şahsiyet Analizleri: Senatör Joseph McCarthy ve J. Edgar Hoover

  • Senatör Joseph McCarthy: Wisconsin Senatörü McCarthy, siyasi kariyerinde yükselmek amacıyla 1950 yılında elinde "Dışişleri Bakanlığı'ndaki komünist ajanların listesi" olduğunu iddia ederek ulusal bir histeri dalgası / mass hysteria başlattı. Demagojik, kuşkucu ve saldırgan bir kişilik yapısına sahip olan McCarthy, Amerikan toplumunun Sovyet nükleer tehdidine karşı duyduğu derin korkuyu manipüle etti. 1954 yılında Amerikan Ordusu'nu dahi komünist sızmayla suçlaması üzerine kendi sonunu hazırladı; Senato tarafından kınandı ve 1957 yılında alkolizmden öldü.
  • J. Edgar Hoover (FBI Direktörü): 1924-1972 yılları arasında 48 yıl boyunca FBI direktörlüğü yapan Hoover, otoriteryan, şüpheci ve şantaj dosyalarıyla güç devşiren son derece karanlık bir bürokrattır. Hoover, Hollywood'u kitle zihnini şekillendiren en tehlikeli mecra olarak görmüş ve sinema endüstrisini tam kontrol altına almak için devasa bir ajan ağını bizzat yönetmiştir.

               J. Edgar Hoover ve McCarthy Dönemi Sansür Çarkı

Hollywood Ajan ve Muhbir Ağı (Informants)

-       Malt Disney (Özel Ajan İrtibatı)

-       Ronald Reagan & İane Uyman

-       Cary Grant

 Kara Listeleme / Blacklisting & Sürgün

- Hollywood Onları / Hollywood Ten

- Charlie Chaplin'in Ülkeye Girişinin Yasaklanması

- Dean Seberg’e Yönelik Yıkım Operasyonu (COINTELPRO)

2. Hollywood'da Komünist Avı, Amerikan Aleyhtarı Faaliyetleri İzleme Komitesi / HUAC ve Kara Listeleme / Blacklisting

1947-1960 yılları arasında Senatör McCarthy'nin ve Amerikan Aleyhtarı Faaliyetleri İzleme Komitesi'nin / House Un-American Activities Committee (HUAC) başlattığı "Kızıl Korku / Red Scare" operasyonu kapsamında, sol görüşlü veya hükümet politikalarını eleştiren binlerce sinema çalışanı "komünist sempatizanı" ilan edilerek kara listeye / blacklisting alınmış ve sektörden tasfiye edilmiştir. Bu sürecin ilk kurbanları "Hollywood Onları / Hollywood Ten" olarak bilinen yönetmen ve senaristlerdir.

FBI Direktörü J. Edgar Hoover, Hollywood içerisinden ünlü isimleri muhbir / informant olarak devşirmiştir:

  • Walt Disney: 1940'tan 1966'daki ölümüne kadar FBI ile gizli ilişkisini sürdürmüş, 1955 yılında FBI'ın "Özel Ajan İrtibatı / Special Agent in Charge Contact" statüsüne terfi ettirilerek Hollywood'daki sol görüşlü çalışanları jurnallemiştir.
  • Ronald Reagan ve Jane Wyman: Dönemin Oyuncular Birliği / Screen Actors Guild Başkanı olan geleceğin Devlet Başkanı Ronald Reagan ve eşi Jane Wyman, FBI'a düzenli bilgi aktaran muhbirler arasında yer almıştır.
  • Charlie Chaplin'in Sürgünü: Komedi efsanesi Charlie Chaplin hakkında FBI 2.000 sayfalık takip dosyası oluşturmuştur. Chaplin'in sol görüşlerinden rahatsız olan Hoover ve Adalet Bakanlığı, 1952 yılında Avrupa turnesine çıkan Chaplin'in Amerika Birleşik Devletleri'ne yeniden giriş iznini iptal etmiş ve sanatçıyı 20 yıl boyunca İsviçre'de sürgün hayatı yaşamaya zorlamıştır.
  • Jean Seberg Tragediyası: 1970 yılında FBI, Siyah Panterler / Black Panthers hareketine finansal destek veren aktris Jean Seberg'i "nötralize etmek / neutralize" amacıyla Karşı İstihbarat Programı / COINTELPRO kapsamında hedef almıştır. FBI'ın basına sızdırdığı "Seberg'in hamile kaldığı bebeğin babası bir Siyah Panter üyesidir" yalanı üzerine şoka giren aktris erken doğum yapmış, üç günlük bebeğini kaybetmiş ve girdiği ağır depresyon sonucu her yıl bebeğinin ölüm yıldönümünde intihar girişiminde bulunarak 1979 yılında hayatına son vermiştir. (National Security Cinema, s. 297-301; Operation Hollywood, s. 117-118, 333).

Toplumu Dizayn Etmek İçin Üretilen "Günah Keçisi" / Scapegoat Örnekleri

Tarihsel süreçte devlet mekanizmaları ve güvenlik bürokrasileri, toplumda konsolidasyon sağlamak ve stratejik hedeflerine zemin hazırlamak için farklı toplumsal veya etnik grupları sinema ve kitle iletişim araçları vasıtasıyla "günah keçisi" / scapegoat olarak kurgulamıştır:

Sistemli Günah Keçisi / Scapegoat Modelleri

                                          

1.        Yahudiler

( Nazi Sineması)  

 

 2. Komünistler / Sovyet

 (Soğuk Savaş Dönemi)       

 

3.Arap / Müslüman

 ( (11 Eylül Sonrası)         

 

1.  Sarı Tehlike

 (Doğu Asya)

      

5. Kızılderililer

   (Kovboy Sineması)

1. Nazi Almanya'sı ve Anti-Semitizm / Anti-Semitism: Yahudilerin Şeytanlaştırılması

Halkı Aydınlatma ve Propaganda Bakanı / Reichsministerium für Volksaufklärung und Propaganda Paul Joseph Goebbels, Yahudileri ülkedeki ekonomik krizin, ahlaki çöküşün ve Birinci Dünya Savaşı mağlubiyetinin tek sorumlusu ("günah keçisi" / scapegoat) olarak gösterdi.

  • Robert und Bertram (1939) ve Jud Süß (1940): Bu filmlerde Yahudiler sahtekar, açgözlü, toplumsal bünyeye sızmış "parazitler" olarak resmedildi. Yahudi mülklerinin gasp edilmesi Schadenfreude / başkasının acısından duyulan haz duygusuyla meşrulaştırıldı. 1935 Nuremberg Yasaları / Nuremberg Laws ve 1938 Kristal Gece / Reichskristallnacht pogromu / pogrom öncesinde sinema vasıtasıyla halkın empati duygusu felç edilerek nihai imhanın / Holocaust zihinsel altyapısı hazırlandı.

2. Soğuk Savaş ve "Kızıl Tehlike" / Red Scare: Sovyetler Birliği ve Komünizm

1950-1980 yılları arasında Amerikan devlet aklı, Sovyetler Birliği'ni ve komünizmi "Kötülük İmparatorlığı / Evil Empire" ve insanlığın en büyük varoluşsal tehdidi olarak kurguladı.

  • Red Dawn / Kızıl Şafak (1984), Invasion of the Body Snatchers (1956) ve Village of the Damned (1960): Bu yapımlarda komünist sızma; zihinleri ele geçiren uzaylılar, gizli ajanlar veya işgalci düşman orduları kılığında gösterildi. Bu kurgusal tehdit algısı, Amerikan Savunma Bakanlığı'nın / Department of Defense devasa bütçeler almasını ve Stratejik Savunma İnisiyatifi / Strategic Defense Initiative (Yıldız Savaşları) gibi uzay askerileştirmelerini meşrulaştırdı.

3. Soğuk Savaş Sonrası ve 11 Eylül: "Arap / Müslüman Terörist" / Arab-Muslim Terrorist Scapegoat'u

Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Amerikan ulusal güvenlik devleti, sinemada boşalan düşman koltuğuna Doğu kökenli aktörleri ve Müslümanları oturtmuştur.

  • True Lies / Gerçek Yalanlar (1994), Executive Decision / Kritik Karar (1996), Rules of Engagement / Vukuat Var (2000), Black Hawk Down / Kara Şahin Düştü (2001) ve American Sniper / Amerikan Keskin Nişancı (2014): Bu yapımlarda Doğu/Orta Doğu insanı karikatürize edilmiş, akıl dışı şiddet uygulayan "teröristler" veya gözden çıkarılabilir kitleler olarak resmedilmiştir. Bu sinematik çerçeveleme, Irak ve Afganistan işgallerinde sivil kayıpların kamuoyu nezdinde sorgulanmasını engellemiştir.

4. "Sarı Tehlike" / Yellow Peril ve Çin / Doğu Asya Ötekileştirmesi

Amerikan stratejik kültüründe Doğu Asya halkları, Samuel Huntington'ın Medeniyetler Çatışması / Clash of Civilizations tezine paralel olarak tehdit unsuru olarak kurgulanmıştır. Star Trek VI: The Undiscovered Country ve 55 Days at Peking gibi filmlerde Doğu Asya tiplemeleri, Fu Manchu / Fu Manchu arketipleri üzerinden sinsice saldıran kitlesel tehditler ("Sarı Tehlike" / Yellow Peril) olarak gösterilmiştir.

5. Amerikan Kovboy Sineması ve Yerli Halkların / Native Americans Vahşileştirilmesi

Hollywood, kuruluş yıllarından itibaren yerli halkların (Kızılderililerin) topraklarının gasp edilmesini ve uğradıkları kıyımları örtbas etmek için Western / Kovboy filmlerini kullanmıştır. 1953 yapımı Arrowhead / Ok Ucu filminde, Apaçi kabilesinin Amerikan Ordusu tarafından zorla damgalanması sahneleri CIA müdahalesiyle senaryodan / script çıkarttırılarak yerliler medeniyete saldıran "vahşiler" olarak sunulmuştur. (Nazi Cinema as Enchantment, s. 30-45; National Security Cinema, s. 25-33; Operation Hollywood, s. 46, 117-118).


Karşılaştırmalı Analiz Tablosu

Günah Keçisi / Scapegoat Modeli

Dönem ve İdeolojik Çerçeve

kullanılan Sinematik / Medya Araçları

Toplumsal Tasarım ve Stratejik Amaç

Yahudiler (Nazi Almanya'sı)

1933–1945 (Üçüncü Reich / Third Reich)

Robert und Bertram, Jud Süß, Kristal Gece kararnameleri.

Toplumsal empatiyi felç etmek, mülk gaspını ve Holocaust'u meşrulaştırmak.

Komünistler / Solcular

1947–1960 (McCarthyism / Red Scare)

HUAC duruşmaları, kara listeler / blacklisting, Citizen Cohn.

Muhalif düşünceyi ezmek, Hollywood'u ve kamuoyunu hizaya sokmak.

Sovyetler Birliği / Kızıl Ordu

1950–1989 (Soğuk Savaş / Cold War)

Red Dawn, Invasion of the Body Snatchers, Village of the Damned.

Devasa savunma bütçelerini ve uzay askerileştirmelerini onaylatmak.

Arap / Müslüman Figürler

1990–Günümüz (11 Eylül ve Terörle Mücadele)

True Lies, Executive Decision, Black Hawk Down, American Sniper.

Orta Doğu işgallerini, örtülü operasyonları ve sivil kayıpları doğallaştırmak.

Yerli Halklar / Kızılderililer

1910–1960 (Sınır Miti / Frontier Myth)

Kovboy filmleri / Westerns, Arrowhead, John Wayne yapımları.

Yerli topraklarının gaspını ve tarihsel tecritleri meşrulaştırmak.


Genel Çıkarım ve Değerlendirme

Sonuç olarak, Sigmund Freud'un psikanalitik bulgularını Edward Bernays'in halkla ilişkiler / public relations teknikleriyle birleştiren modern ikna mekanizmaları; korku, güvensizlik ve belirsizlik anlarında kitleleri yönlendirmenin en kestirme yolunun bir "günah keçisi" / scapegoat yaratmak olduğunu kanıtlamıştır. McCarthy dönemindeki komünist avından Nazi Almanya'sındaki anti-semitik / anti-Semitic cinayetlere, Soğuk Savaş'ın "Kızıl Korku / Red Scare" histerisinden 11 Eylül sonrası Doğu/Müslüman imajının şeytanlaştırılmasına kadar tüm süreçler, toplumu belirli siyasi ve askeri hedefler doğrultusunda dizayn etmeyi amaçlayan kurumsallaşmış algı yönetimi / perception management operasyonlarıdır.


Kaynakça (APA Formatında)

  • Alford, M. & Secker, T. (2017). National Security Cinema: The Shocking New Evidence of Government Control in Hollywood. CreateSpace.
  • Bernays, E. (1928). Propaganda. Horace Liveright.
  • Freud, S. (1921). Group Psychology and the Analysis of the Ego. International Psycho-Analytical Press.
  • Jenkins, T. (2013). The CIA in Hollywood: How the Agency Shapes Film and Television. University of Texas Press.
  • Lemke, J. (2004). Critical Analysis across Media: Games, Franchises, and the New Cultural Order. First International Conference on CDA, Valencia, Spain, 1–22.
  • Mirrlees, T. (2025, February 25). The Militarization of Movies and Television. Costs of War Research Series, Watson Institute for International and Public Affairs, Brown University, 1–10.
  • O’Brien, M.-E. (2004). Nazi Cinema as Enchantment: The Politics of Entertainment in the Third Reich. Camden House.
  • Robb, D. L. (2004). Operation Hollywood: How the Pentagon Shapes and Censors the Movies. Prometheus Books.
  • Stahl, R. (Yönetmen & Anlatıcı), Alford, M., Secker, T., & Kaempf, S. (Yapımcılar). (2022). Theaters of War: How the Pentagon and CIA Took Hollywood [Belgesel Film Transkripti]. Media Education Foundation.

🍃 4531187561144767764

Not: Bazen Büyük Dosyaları tarayıcı açmayabilir...İndirerek okumaya Çalışınız.

Benzer Yazılar

Yorumlar

Çok Eski Yazılarımızdan

Arşivden yazılar getiriliyor...