Sovyet Devlet Kaynaklarında Kürt İsyanları
Mehmet Perinçek’in uzun yıllar Rusya Federasyonu devlet arşivlerinde
yürüttüğü titiz çalışmalar sonucunda kaleme aldığı "Sovyet Devlet
Kaynaklarında Kürt İsyanları" adlı eser, Kürtlerin tarih boyunca
devletleşememe gerekçelerine Çarlık ve Sovyet dönemi penceresinden ışık
tutmaktadır. [1, 2, 3]
Rus gizli belgeleri, istihbarat
raporları ve askeri analizler, İngiliz belgeleriyle paralel bir şekilde
Kürtlerin "güvenilmezliğini", "merkezi bir otorite
kurma yeteneğinden yoksun oluşlarını" ve "aşiret çıkarları
uğruna ittifakları kolayca bozabilmelerini" tarihsel kanıtlarla gözler
önüne sermektedir.
Rus gizli ve resmi devlet
arşivlerinde yer alan bu analizler, Mehmet Perinçek’in derlediği kaynaklar
üzerinden şu temel başlıklar altında toplanmaktadır:
1. Çarlık Generallerinin ve
Konsoloslarının "Kürt Karakteri" Analizleri
Rusya, 19. yüzyıl boyunca ve I.
Dünya Savaşı öncesinde Osmanlı’yı zayıflatmak amacıyla Doğu Anadolu ve İran
sınırındaki Kürt aşiretlerini kendi safına çekmeye çalışmıştır. Ancak Rus
askeri raporları, Kürt aşiret liderlerinin siyasi duruşunu son derece istikrarsız
ve pragmatik bulmuştur. [1]
·
Güvenilmezlik
ve İşbirliği Değişkenliği: Rus belgelerinde, Kürt aşiret
reislerinin kalıcı bir ideolojik veya ulusal amaca sahip olmadıkları; hangi
taraf (Osmanlı, Rusya veya İngiltere) daha fazla altın, silah veya mülk vaat
ederse anında o tarafa geçtikleri not edilmiştir. Bugün Rusya’ya bağlılık
bildiren bir aşiretin, yarın Osmanlı’dan af veya imtiyaz kopardığı an Rus
ordusuna arkasını dönebildiği raporlanmıştır. [1]
·
Merkezi
İradeyi Reddetme: Rus konsolosluk raporlarına
göre Kürtlerin devlet kuramamasının en büyük nedeni, hiçbir aşiretin bir diğer
aşiretin liderliğini kabul etmek istememesidir. Rus arşivlerindeki askeri
yazışmalarda Kürt toplumu, "ortak bir devlet mekanizmasını işletecek
disiplinden uzak, feodal parçalanmışlık içinde yaşayan yapılar" olarak
tanımlanmıştır.
2. Komintern (Komünist
Enternasyonal) ve Sovyet Raporlarında Kürt İsyanları
Mehmet Perinçek’in kitabında
geniş yer ayırdığı Sovyet dönemi belgeleri, özellikle 1925 Şeyh Said ve 1930
Ağrı ayaklanmalarına Moskova’nın nasıl baktığını gösterir. [1]
·
"Feodal
ve Gerici" Niteliği: Sovyet gizli raporlarında ve
Komintern belgelerinde, Türkiye'deki Kürt isyanlarının ilerici veya ulusal bir
kurtuluş hareketi olmadığı; tam aksine feodal aşiret reislerinin ve dini
şeyhlerin kendi imtiyazlarını koruma çabası olduğu vurgulanmıştır.
·
Emperyalizmin
Aparatı Olma Riski: Sovyet devlet belgelerinde,
Kürtlerin ulusal bir bilinçten yoksun olmaları ve aşiret yapısı nedeniyle dış
güçler (özellikle İngiltere) tarafından bölgede istikrarsızlık yaratmak üzere
çok kolay manipüle edilebildikleri belirtilmiştir. Belgelerde bu durum, Kürt
yapılarına bölgesel jeopolitikte "güvenilemeyeceğinin" bir kanıtı
olarak sunulmuştur.
·
Aşiret
İhanetleri: Sovyet raporları da isyanların
bastırılmasında Kürt aşiretlerinin kendi aralarındaki çatışmaları ve
birbirlerini ihbar etmelerini (Brakuji / Kardeş Kavgası) isyanların
başarısızlığındaki ana etken olarak kayda geçirmiştir.
Kaynakça ve Dipnot Gösterimi
Bu belgeleri akademik bir
çalışmada kaynak göstermek için APA 7 formatına uygun düzenleme:
·
Metin İçi
Dipnot Örnekleri:
o (Perinçek, 2014, s. 145)
o Rus devlet arşivlerindeki Komintern raporlarına göre
Kürt isyanları feodal bir yapı arz etmektedir (Perinçek, 2014). [1]
·
Kaynakça
Listesi Gösterimi:
o Perinçek, M. (2014). Sovyet devlet kaynaklarında
Kürt isyanları: Bağımsızlık, özerklik, anadilde eğitim, toprak devrimi.
Kaynak Yayınları. [1]
Mehmet Perinçek'in bu
çalışması, Çarlık Rusyası Askeri Tarih Arşivi (RGVIA) ve Rusya Devlet
Sosyo-Politik Tarih Arşivi (RGASPI) gibi merkezlerden çıkarılan belgelerle,
Kürtlerin devletleşme çabalarının neden kendi iç dinamikleri (aşiretçilik,
güvensizlik ve feodalizm) yüzünden çöktüğünü tarafsız devlet raporlarıyla
ispatlamaktadır. [1, 2]
Not: Bazen Büyük Dosyaları tarayıcı açmayabilir...İndirerek okumaya Çalışınız.

Yorumlar
Yorum Gönder