Print Friendly and PDF

MAÂNİ'L – AHBÂR- EBÛ BEKİR MUHAMMED EL – KELÂBÂZÎ – HADİSLERİ



Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellem Efendimiz buyurdular ki















15.      "Allah şöyle buyurdu:    Her kim 'Ben'i tanıyan ve ihlâs ile gına ibadet eden bir kuluma eziyet ederse, Ben de ona harp ilân ederim. Kulum Bana kendisine farz kıldığım şeylerden daha sevgili olan birşeyle yaklaşamaz. Kulum Bana nafile ibadetler le de yaklaşmaya devam eder. Nihayet Ben onu severim. Ben kulumu sevince de, artık onun işitir kulağı, görür gözü, tutar eli,   yürür ayağı mesabesinde olurum. (Ve, bu organlarıyla meydana gelmesini arzu ettiği bütün dileklerini veririm. )Diliyle de her ne isterse muhakkak onları da kendisine ikram ederim. Bana dua ettiğinde icabet ederim. Ben, yapmasını dilediğim hiçbirşey hakkında mü'minin ölümü karşısındaki tereddüdü» gibi tereddüt etmedim. Fakat bunda, kulum ölümden hoşlanmıyordu. Ben de, kuluma acı gelen şeyi sevmiyordum. “



















































65.      "Ebû Bürde, babasından naklen şöyle rivayet etti: Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellem ile birlikte akşam namazını kıldık. Sonra beklesek de onunla beraber yatsıyı da kılsak a dedik. Ve bekledik. Derken yanımıza çıktı ve:    Siz hâlâ burada mısınız? dedi. Biz şu cevabı verdik:    Ya Rasûla’llâh, seninle birlikte akşam namazını kıldık,   sonra bekleyelim de seninle birlikte yatsıyı da kılalım, dedik.   "İyi ettiniz “ “Yahut" isabet ettiniz" buyurdular.   Müteakiben başını semâya kaldırdı(çok defalar(başını semâya kaldırırdı) ve:    Yıldızlar semânın emniyetidir. Yıldızlar gitti mi, semâya va’ad olunan gelir, Ben ashabım için bir emniyetim. Ben gittim mi, ashabıma va’dolunanlar gelir. Ashabım da, ümmetim için bir emniyettir.   Ashabım gitti mi, ümmetime va'dolunan şeyler gelir, buyurdular. “







70.      a-"Namaz, her müttekî kişinin kurbanıdır, "
b-"Hac, her zayıf ve kadının cihâdıdır. "
c-"Amelsiz dua eden, kirişsiz ok atan gibidir. "
d-"Mallarınızı zekâtla koruyunuz. "
e-"İktisatlı davranan, fakir düşmez. "
f-"Takdir, maişetin yarısıdır. "
g-"Sevgi, aklın yarısıdır. "
h-"Keder, yaşlılığın yarısıdır, "
ı-"Çoluk çocuğun azlığı, iki kolaylıktan birisidir. "
i-"Ebeveynini üzen, onlara itaatsizlik etmiş olur. "
j-"Musibet anında, elini ah, toh diye vuran kişinin ameli boşa gitmiş olur. "
k-"Riyazâtın sadece necip kişilerin yanında gösterildiği gibi, mal mülk de ancak hasep sahibi dindar kişilerin nezdinde ' olur. "
l-"Sabır, musibet oranınca iner. "
m-"Rızkını daraltanı, Allah rızıklandırır. Saçıp savuranı ise mahrum eder. "
n-"Emanet rızkı, hıyanet ise fakirliği çeker getirir. "
o-"Şayet, Allah karıncanın salâhını istemiş olsaydı, onun için kanat bitirmezdi. "















84.      "Talha b. Berâ hastalandı. Hz. Peygamber ziyaretine geldi. Ayrılırken ailesine, ben Talha'yı Ölecek gibi görüyorum. Eğer Öyle birşey olursa, bana haber verin. Ona şahadet edip, cenaze namazını kıldırayım, buyurdu. Rasûla’llâh, Salim b. Avf oğullarına varmadan Talha vefat etti ve sesler duyuldu. Fakat, Talha daha önce ailesine, beni defnedin, Rabbime kavuşturun. Rasülullahı da çağırmayın.   Çünkü ben, onun için Yahudilerden korkuyorum, dediği için Hz. Peygambere haber verilmedi. Rasûl-i Ekrem, meseleye muttali olunca, geldi ve Talha'nın mezarının yanına durdu. Ve orada bulunan insanlar da, onunla birlikte saf haline geldiler. Sonra Hz. Peygamber ellerini kaldırdı ve şöyle dua etti:    Allâhım, Talha'ya o sana gülerek, sen ona gülerek mülâki ol. “



86.      "Ebû Hureyre şöyle demiştir:    Rasûla’llâh’a bir adam geldi de:    Ya Rasûla’llâh, bana açlık ve meşakkat isabet etti(yani açlıktan dermansız kaldım), dedi. Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellem onu(doyurmak için) kadınlarına haber gönderdi, fakat onların yanlarında hiç- birşey bulamadı. Bunun üzerine Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellem:    Bu gece, şu adamı konuk edip yemek yedirecek bir adam yok mu ki, Allah ona rahmet eylesin, dedi. Derhal Ensâr'dan bir zât ayağa kalktı:    Ben,   Ya Rasûla’llâh, diye cevap verdi. Akabinde o adamı alıp ailesine götürdü. Kadınına hitaben:    İşte Rasûla’llâh'ın konuğu;  ondan hiç- birşeyi tutup alıkoyma(konuğa ikram et), diye tenbih etti. Kadın,   Vallahi yanımda çocukların azığından başka birşey yok, dedi. Kocası O halde çocuklar akşam yemeği yemek istedikleri vakit onları uyut, gel, kandili söndür, biz bu gece karınlarımızı dürelim(yani Rasûla’llâh'ın konuğu için biz bu geceyi aç geçirelim)dedi. Kadın, kocasının dediği işleri yaptı. Sonra o konuk sabahleyin Rasûla’llâh'ın huzuruna vardı. Rasûiuiiah:    And olsun ki, Azîz ve Celîl olan Allah, bu gece Fulân erkek ve Fulân kadının işlerinden hayret etti-yahut güldü, yani acîb hoşnûd oldu, dedi. Azîz Ve Celîl olan Allah da(onlar ve bütün ensâr hakkında) şunu indirdi:    Onlar, kendilerinde fakirlik ve ihtiyaç olsa bile, onları öz canlarından daha üstün tutarlar. Kim nefsinin hırsından ve cimriliğinden korunursa, işte onlar muradlarına erenlerin ta kendileridir. (Haşr, 59, 9)”





90.      "Ömer, Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellemin yanına girmek için izin istedi. Onun yananda Kureyş’ten birtakım kadınlar vardı. Kendisi ile yüksek sesle konuşuyor ve ondan çok şeyler istiyorlardı. Hz. Ömer izin İsteyince, kalkarak perdeye koştular. Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellemde ona izin verdi. Hz. Peygamber gülüyordu. Ömer, Allah yaşını güldürsün Ya Rasûla’llâh, dedi. Bunun üzerine Rasûl-i Ekrem:    Şu benim yanımda olanlara şaştım. Senin sesini işitince, perdeye koştular, buyurdu. Ömer, Ya Rasûla’llâh,   onların çekinmesine sen daha lâyıksın, dedi. Sonra kadınlara dönerek:    Ey nefislerimin düşmanla rı, Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellemden çekinmiyorsunuz da, benden mi çekiniyorsunuz,   dedi. Kadınlar, evet sen Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellemden daha sert ve şahinsin dediler. Hz. Peygamber, nefsim yed-i kudretinde olan Allah'a yemin olsun ki, şeytan sana bir caddede rastlamış olsa, mutlaka senin tuttuğun caddeden başkasına tutardı, buyurdular.   “






















111.    a-"Ümmetimden lir dost edinmiş olsaydım, Ebû Bekir'i dost (halîl) edinirdim. "
b-"Rabbimden başka bir dost edinmiş olsaydım, Ebû Bekir'i dost edinirdim. "
c-        "Sizin arkadaşınız, Allah ’ın dostudur. ”
d-"Abdullah b, Şakîk, Aişe'ye Rasûla’llâh'a en sevgili kim diye sorar. Aişe, Ebû Bekir der. Sonra kim, Ömer, sonra kim, Ebû Ubeyde el-Cerrah, der. "
e-"Rasûla’llâha, insanların en sevgilisi Fâtıma'dır. "
f-"Hz. Peygamber, Hasen ve Hüseyin hakkında şöyle dua ederdi:    Allah'ım ben o ikisini seviyorum. Sen de, onları sev. "
g-"İbn Abbas anlatıyor:    Peygamberin ashabından bazı kişiler kendisini beklemek üzere oturmuşlardı. Sonra Rasûl-i Ekrem çıktı ve onlara yaklaşınca birbirleriyle müzakere ettiklerini duydu. Konuşmalarını dinledi. Ashâbdan biri, Allah'ın mahlûkatından bir dost edinmesi şaşılacak şey doğrusu. İbrahim'i dost edinmiş dedi, Öbürü Musa'nın konuşmasından daha hayret verici ne olabilir? Allah Teâlâ onunla apaçık şekilde konuşmuş dedi. Bir başkası İsâ, Allah'ın kelimesi ve ruhu dedi. Bir başkası da, Adem, Allah onu istifa' etmiş(ayıklamış)dedi. Rasûl-i Ekrem üstlerine çıkageldi. Selâm verdi ve şöyle buyurdu:    Konuşmalarınızı ve hayretlerinizi duydum. İbrahim Allah'ın dostudur ve bu bir gerçektir.   Mûsa Allah'ın konuştuğu kişidir ve bu bir gerçektir. İsâ, Allah'ın ruhu ve kelimesidir ve bu bir gerçektir. Allah, Adem'i istifa' etmiştir ve bu da bir gerçektir. Dikkat ediniz! Allah'ın Habîb(sevgilisi)-övünmeksizin-benim, Kıyamet gününde Hamd sancağının hâmili-övünmeksizin-benim. Kıyamet gününde ilk şefaat eden ve şefaati ilk kabul edilen-övünmeksizin-benim. Cennetin(kapılarının) halkalarını ilk harekete geçiren-övünmeksizin-benim ki Allah bana (cennet kapısını) açacak ve beraberimde mü'mirlerin fakirleri olduğu halde beni cennete sokacaktır. Ben geçmişlerin ve geleceklerin-övünmeksizin-en değerlisiyim, "-








118.    "Cennet ehli(kendilerine verilen)nimet içinde(yaşar)iken aniden onlara bir nur çıkıp yükselecektir. Bunun üzerine onlar başlarını kaldıracak(bu nura bakacaklar). İşte o anda Rab Teâlâ,   şanına layık bir yükseklik ve yücelikle onların fevkinde onlara zuhur edecektir. Sonra(onlara):    Ey cennet ehli, selâm siziere olsun, buyuracaktır. Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellem buyurdu ki:    İşte(Allâh'ın cennet ehline buyurduğu)şu selâm O'nun-Allah Teâlâ tarafından bir söz olarak onlara "Selâm" vardır. -(Yâsin, 36, 58.   )Kavl-i Celîlidir.   Bundan sonra Rasûla’llâh şöyle buyurdu:    Allah Teâlâ (Selâm verdik- ten)sonra onlara bakar, onlar da Allah'a bakarlar da Allah'a baktıkları sürece hiçbir nimete iltifat etmeyecekler. Nihayet Allah zâtını onlar tarafından görülmez kılar. Fakat cennet ehlinin makaralarında ve onların üzerinde Allah'ın nuru ve bereketi devamlı kalır. “























140.    "Enes'ten rivayet edildiğine göre Hz. Peygamber şöyle buyuruyor:     Kıyamet gününde, başının üzerindeki toprak ilk yarılıp çıkacak benim. Bunun için övünmüyorum. Hamd sancağı bana verilecekti:     övünmüyorum. Ben, kıyamette,   insanların efendisiyim, övünmüyorum, Kıyamet günü cennete ilk defa girecek benim, yine övünmüyorum. Cennetin kapısına geleceğim, halkasından tutacağım. (İçerden) kim o? diyecekler, benim, Muhammed, diyeceğim. Benim için kapıları açacakla! içeri gireceğim. Cebbar'ı karşımda bulacağım, hemen O'na secde edeceğim.   (Bana)başını kaldır, ey Muhammed, konuş ki, dinlenesin, söyle ki kabul edilesin,   şefaat dile ki sana şefaat hakkı verilsin, buyuracak.   Bunun üzerine ben başımı(secdeden)kaldıracağım ve;  Ya Rabbi,   ümmeti.   . . ,   ümmeti. . . , diyeceğim. Allah;  Ümmetinin(arasına)git, kimin kalbinde arpa tanesi kadar iman bulunsan, onu cennete sok, buyuracak. Ben ümmetimin yanına gideceğim, kalbinde arpa tanesi kadar imân bulunanları cennete sokacağım. Cebbar'1 (tekrar)karşımda bulacağım, yine O'na secde edeceğim. (Bana)Ey Muhammed, başını kaldır.   Konuş ki dinlenesin, söyle ki kabul edilesin,   şefaat dile ki sana şefaat hakkı verilsin, buyuracak. Bunun üzerine ben de başımı(secdeden)kaldırıp;   Ya Rabbi, ümmeti. . . , ümmetî. . . , diyeceğim. Allah;  öyle ise, ümmetine git, kimin kalbinde hardal tanesi kadar iman bulursan onu cennete sok, buyuracak. Ben de ümmetimin yanına gideceğim ve kalbinde hardal tanesi kadar imanı olanları cennete sokacağım.  İnsanların hesaba çekilmesi bitip de,   ümmetimden geri kalanları cehennemliklerle birlikte cehenneme girdiklerinde,   cehennem ehli onlara şöyle diyecek:    'Allah'a yapmış olduğunuz ibâdetler ve O'na şirk koşmamanız size fayda vermedi. 'Bunun üzerine Cebbar;  İzzetime yemin olsun ki, onları ateşten âzad ediyorum', buyuracak.   Onlara haber gönderilip, cehennemden, derileri yanık oldukları haldi çıkarılacaklar ve hayat nehrine atılacaklar. Orada, sel yatağında biten taneler gibi yeniden bitecekler. Alınlarına da,   'Bunlar Allah m âzâdlılarıdır. 'diye yazılacak ve götürülüp cennete sokulacakla! Cennet ehli onlara;  bunlar cehennemlikler, diyecekler. Bunun üzerine Cebbar şöyle buyuracak;  Aksine,   onlar Cebbâr'ın âzâdlılarıdır. “









148.    "Allah Teâlâ şöyle buyuruyor:    Kim Benim Veli’me eziyet ederse, Bana açıkça harp ilân etmiş olur. Ben, yapmasını dilediğim hiçbir şey hakkında mü’minin ölümü,   karşısındaki tereddüdüm gibi tereddüd etmedim. Fakat bunda, kulum ölümden hoşlanmıyordu. Kulum,   Bana yaklaşabilmesi için, kendisine farz kıldığım şeylerin mislini yapması gerekir. Kulum, Bana nafile ibadetlerle de yaklaşmaya devam eder. Nihayet, Ben onu severim. Ben kulumu sevince de, artık onun işitir kulağı, görür gözü ve tutar eli mesabesinde olurum. Bana dua ettiğinde, icabet ederim. Bana samimi davrandığında, Ben de ona samimi davranırım. Kullarımın içerisinde öyleleri vardır ki,   kulluk kapısını ister. Fakat, Ben onu nefsini beğenme kendisine hâkim olur da, ifsat eder diye bundan vazgeçiririm. Yine kullarımın içerisinde, imanının ancak fakirliğin sâlih tuttuğu kimseler vardır. Şayet onları zengin kılsaydım, bu zenginlik onları ifsad edecekti. Aynı şekilde, kullarımın içerisinde, imanını ancak zenginliğin ıslah ettiği kimseler de vardır. Şayet onları fakir kıl,   saydım, bu onların imanını ifsad edecekti. Kullarımın içerisinde,   imanını ancak sıhhatin ıslah ettiği kimseler vardır. Eğer onları hastalandırmasını, bu onların imanını ifsad edecekti. Kullarımın içerisinde, imanını ancak hastalığın ıslah ettiği kimseler davardır. Onlara sıhhat vermiş olsaydım, bu onların imanını ifsad edecekti. Bunun için, Ben kullarımın işlerini, kalblerindeki geçen şeyleri bilerek, evirip çeviriyorum. Muhakkak ki Ban, herşeyi bilirim ve herşeyden haberdarım. “






153.    "Ebû Râfi oğullarından İsmail, babasından naklen anlatıyor:     Allah'a yemin olsun ki, biz oturmuş, nafile namazı kılmak, teşbih çekmek için bekliyorduk. Allah kendisinden razı olsun, birden Ebû Zerr el-Ğıfârî'(radıya'llâhu anh) göründü. Mescidin direklerinden birinin yanında namaza durdu. Ben, orada bulunan arkadaşlarıma, ne dersiniz Ebû Zerr namazını bitirdikten sonra, yanma gidip ona Hz. Peygamberden sorsak, dedim. Ebû Zerr namazı bitirince yanma geldik,   sağına ve soluna oturduk. Selâm verdik, selâmımızı aldı ve kendisine bize Hz. Peygamberden haber ver, dedik. O, sevgimden dolayı, onun,   şöyle buyurduğuna şehadet ederim,   dedi ;  Bir kimse farz namazlarını kılar, Ramazan orucunu tutar ve namaz kılıp zekât verirse,   onun için Cennet vâcib olur. 'Yanımızda Cüheyne'den bir genç vardı. O şöyle dedi:    Ey amca, bazı çirkin şeyler olduğu halde bu nasıl mü'min olur? Ebû Zerr:    Ey kardeşimin oğlu, sen kimlerdensin,   dedi.   O,   Cüheyne ' den bir genç, diye cevap verince, bunun üzerine Ebû Zerr şöyle dedi:    Senin ihmal etmediğin gibi, amcan da ihmal etmedi. Ben, senin sorduğun şeyi, Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellem sordum.   O şöyle buyurdu:    'Yakîn' onları götürür. “




156.    "Ebû Hureyre'nin haber verdiğine göre birtakım insanlar Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellem:    Ya Rasûla’llâh! biz kıyamet gününde Rabbimizi görecek miyiz? demişler. Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuşlar;   Bedr-i Tâm halindeki gecede siz ayı görme hususunda itişip kakışarak birbirinize zahmet verir misiniz? Ashap;  Hayır, Ya Rasûla’llâh. O halde siz onu, işte böyle göreceksiniz. Kıyamet gününde Allah insanları toplayarak:    Her kim(dünyada) neye ibadet ediyordu ise, onun ardına düşsün diyecek, bunun üzerine(dünyada iken) güneşe tapan güneşin, aya tapan ayın ardına takılacak, putlara tapanlar da onların peşine takılacaklar, (ortada)içlerinde münafıkları da olduğu halde(yalnız)bu ümmet kalacak, derken Allah Tebareke ve Teâlâ onlara evvelce tanıdıklarından başka bir suretle tecelli edecek ve:    Ben'sizin Rabbinizim, diyecek. Onlar (Allah’ı tanıyamadıkları için):    "Biz senden Allah'a sığınırız! Rabbimiz bize gelinceye kadar bizim yerimiz burasıdır. Rabbimiz geldiği zaman biz onu tanırız. "diyecekler. Bunun üzerine Allah Teâlâ hazretleri(karşılarında)onların tanıdıkları sureti ile tecelli edecek ve ;  "Ben sizin Rabbinizim" buyuracak. Onlar da:     Evet, bizim Rabbimiz sensin diyerek ona tâbi olacaklar. Cehennemin üzerine sırat(köprüsü)kurulacak ondan ilk geçen ben ve ümmetim olacak. O gün peygamberlerden başka konuşan bulunmayacak. O gün peygamberlerin duası da:    Allah'ım, selâmet ver! selâmet, demek olacak. Cehennemde sa'dan -dikeni gibi mahmuzlar olacak, siz sa'dan dikenini hiç gördünüz mü buyurmuş. Ashab, evet Ya Rasûla’llâh, demişler. İşte o mahmuzlar sa'dan dikenleri gibi olacak. Şu kadar var ki onların büyüklüğünün miktarını Allah'tan başka bilen olmayacak. Bu mahmuzlar(kötü)amellerinden dolayı insanları kapacaklar,   İnsanların kimi mü'rain olduğu için ameli sayesinde (kurtulup)kalacak, kimi de kurtarılıncaya kadar ceza görecek,   ta ki Allah kulları arasında(vereceği) hükmü bitirip rahmetinden dolayı cehennemliklerden dilediğini oradan çıkarmak murad edince, meleklere(dünyada)Allah'a şirk koşmayan cehennemlikleri,   Allah’ın.   kendilerine rahmet buyurmak dilediklerini, Allah'tan başka Allah yoktur diyenleri çıkarmalarını emredecek. Melekler,   bunları cehennemde tanıyacaklar, onları secde eserinden bilecekler(çünkü)ateş Ademoğlunu yiyip bitirecek(yenmedik)yalnız secde yeri kalacak. Secde yerini yemeyi, Allah cehenneme haram kılmıştır. Bu suretle, (adı geçen kimseler)cayır cayır yanmış bir vaziyette cehennemden çıkarılarak üzerlerine hayat suyu dökülecek ve selin getirdiği milli toprakta yabanî ot tohumu nasıl biterse, onlar da öyle bitecekler. Sonra, Allah Teâlâ hazretleri, kulları arasında vereceği hükmü bitirecek, ortada yüzünü cehenneme doğru dönmüş(yalnız)bir kişi kalacak. Bu zât, cennet ehlinin cennete en son gireceği olacak ve Ya Rab, benim yüzümü cehennemden çevir, çünkü onun kokusu beni zehirleyip berbat ediyor. Alevi de, beni yakıp kavuruyor, diye Allah'ın dilediği kadar dua edecek. Sonra Allah Tebâreke ve Teâlâ, ona:    bunu yaparsam, acaba başkasını da ister misin, diyecek. Hayır, Senden bundan başka birşey istemem cevabını verecek. Ve Rabbine, Allah'ın dilediği kadar ahd u peymanlar verecek. Bunun üzerine Allah, onun yüzünü cehennemden çevirecek. Bu zat, cennete doğru dönüp de onu görünce, Allah'ın dilediği kadar susacak, sonra ey Rabbim,   beni cennetin kapısına bari götür,   diyecek. Allah Teâlâ ona,   sana verdiğimden başka birşey istemeyeceğine söz vermemiş mi idin? Yazık sana Ademoğlu! Ne de gaddarmışsın,   diyecek. O zat yine - aman Ya Rabbi, diye Allah'a dua edecek. Nihayet, Allah Teâlâ ona acaba bunu verirsem başkasını da istemeyecek misin diye soracak. O hayır. İzzetine yemin ederim ki istemem, diyecek. Ve Rabbine,   Allah'ın dilediği kadar sözler verecek. Bunun üzerine Rabbi onu cennetin kapısına götürecek, cennet kapısına dikildiği zaman cennet ona açılarak içindeki hayır ve sürür şeyleri görecek ve yine Allah'ın dilediği miktar sükût edecek, sonra, Allah'ım beni cennete koy diyecek. Allah Teâlâ, ona, hani sana verilenden başkasını istemeyeceğine dair söz vermemiş miydin? Yazık sana Ademoğlu. ' Ne gaddar şeymişsin, diyecek. O zât, aman Allah'ım mahlûkatının en şakisi ben olmayayım, diye niyaz edecek. Allah'a dua ede ede, nihayet Allah Teâlâ ona güleryüz muamelesi edecek, Allah ona gülümser muamelesi edince bu sefer, haydi cennete gir diyecek. Cennete girdiği zaman ona, dile benden ne dilersen diyecek. Artık, Rabbin- den isteyebildiği kadar isteyecek ve dileyecek. Hatta, Allah kendisine şunu da iste, şunu da, diye istenecek’ şeyleri hatırlatacak.   Nihayet, dileklerin arkası kesilince Allah Teâlâ bütün bunlar ve daha bir o kadarı da senindir buyuracak. “



158.    "Hz. Aişe anlatıyor: Bir gece Rasâlullah’ı, yanımdan kaybettim. Onu aramaya başladım. Baktım ki, o bir otlakta namaz kılıyordu. Başında üç tane nur gördüm. Rasûl-i Ekrem namazını bitirince,   orada kim var, dedi. Benim, Aişe, Ya Rasûla’llâh dedim. Üç nuru gördün mü buyurdu. Gördüm, Ya Rasûla’llâh dedim. Bunun üzerine anlattı:     Rabbimden bana birisi geldi ve Allah Teâlâ'nın ümmetimden yetmişbin kişiyi herhangi bir azab olmaksızın cennete sokacağını müjdeledi. İkinci nurda Rabbimden ikinci biri geldi. Ve bana Allah'ın ümmetimden yetmişbin kişiden her birinin yerine, yetmişbin kişiyi daha yine hesapsız ve azapsız olarak cennete sokacağını müjdeledi. Sonra üçüncü nurda, Rabbimden, birisi daha geldi. Ve bana, katlanmış yetmişbin kişinin her birinin yerine yetmişbin kişiyi cennete hesapsız ve azapsız olarak sokacağını müjdeledi. Eunun üzerine ben:    Ya Rabbi, ümmetim bu sayıya ulaşmaz,   dedim.   Allah şöyle buyurdu: Senin için, namaz kılmayan ve oruç tutmayan araplarla [cinler] bu sayıyı ikmal edeceğim. "
           
159.    "Allah Teâlâ, meleklerine şöyle buyurdu:    Sıkıntılı halinde kulumun aleyhine birşey yazmayın. “








166.    "Allah, Adem'i yarattığı -zaman onun belini sıvazladı ve kıyamete kadar yaratacağı zürriyetinin her canlı kişisi onun belinden düştü. Bunlardan her insanın iki gözü arasında nurdan bir parıltı yarattı. Sonra onları Âdem’e sundu. Bunun üzerine Adem,   : Ey Rabbim, dedi. Bunlar kimilerdir? -Allah,   bunlar senin zürriyetindir, buyurdu. İçlerinden bir adam gördü ve onun gözleri arasındaki nurun parıltısı hoşuna gitti. Bunun üzerine, ey Rabbim, bu kimdir dedi. Allah, bu zürriyetinin son ümmetlerinden birisidir ki,   adına Davud denilir buyurdu. Âdem, Rabbim onun ömrünü kaç yıl kıldın diye, sordu. Allah, alpmış sene buyurdu. Âdem, ey Rabbim benim ömrümden ona kırk sene ilâve et, dedi. Adem’in ömrü dolunca ölüm meleği kendisine geldi. Âdem, ömrümden kırk sene daha kalmış değil miydi, diye sordu. Ölüm meleği, bu kırk seneyi oğlun Davud'a vermedin mi, diye karşılık verdi. Rasûl-i Ekrem buyurdu ki:     Âdem, inkâr etti. Bu yüzden onun zürriyeti de inkâr etmektedir.   Adem, unuttu. Bu yüzden onun zürriyeti de unutmaktadır. Âdem yanıldı.   Bu yüzden, onun zürriyeti de yanılmaktadır. “




169.    "Ebû Hureyre anlatır:    Hz. Peygamber işin bir koyun kesilir ve pişirilir. Rasulullah, oradaki birisine bana koyunun Ön budunu ver, buyurur. Onu, ona verirler. Tekrar, bana koyunun ön budunu ver, buyurur. Onu, yine ona verirler . Sonra tekrar,   koyunun ön budunu bana ver,   buyurunca,   koyunun sadece iki ön budu var,   der. Bunun üzerine Hz.   Peygamber . -Eğer sen arasaydın,   onu bulacaktın,   buyurur, " Bir başka rivayette Ebû Ubeyde şöyle anlatır:    "Hz. Peygamber için bir kazanda et pişirildi. Rasulullah, bana hayvanın ön budunu ver,   buyurdu. Verdim, tekrar, bana koyunun ön budunu ver, buyurdu. Yine verdim. Sonra,   tekrar,   koyunun ön budunu bana ver,   buyurunca Ya Rasûla’llâh, koyunun kaç ön ayağı var, dedim. Bunun üzerine Basûl-i Ekrem şöyle buyurdu:    Nefsim yed-i kudretinde olan Allah'a yemin olsun ki, eğer susmuş olsaydın ben istediğim sürece sana ön bud verilecekti. “




172.    "Hz. Musa kendisine Tevrat indiğinde onu okudu ve orada bu ümmetin zikrini buldu. Ya Rabbi, dedi. Levhalarda ben bir ümmet buldum. Onlar, sonradan gelecekler ama, cennete ilk olarak girecekler. Onları, benim ümmetim kıl. Allah, bunlar Ahmed'in ümmetidir, buyuracak. Hz. Musa yine:    Ya Rabbi, ben levhalarda bir ümmet buldum. Onlar şefaat edecek ve edilecekler. Onları benim ümmetim kıl, dedi. Allah, bunlar Ahmed’in ümmetidir. buyuracak. Musa,   ey Rabbim levhalarda ben bir ümmet buldum. Onların Incil’leri (kitapları)sadırlarında ve onu zahiren okuyorlar. Onları benim ümmetim kıl, diyecek. Allah, onlar Ahmed’in ümmetidir, buyuracak.   Mûsa, ey Rabbim levhalarda bir ümmet buldum. Onlar, fey’i(harpsiz elde edilen ganimet)yiyorlar. Onları benim ümmetim kıl. diyecek.   Allah,   onlar Ahmed’in ümmetidir buyuracak. Mûsa, ey Rabbim ben levhalarda bir ümmet buldum. Bunlar sadakayı karınlarında kılıyorlar ye ondan dolayı da ecir kazanıyorlar. Onları benim ümmetim kıl, diyecek. Allah, onlar Ahmed’in ümmetidir buyuracak.   Mûsa  ey Rabbim levhalarda ben bir ümmet buldum. Onlar bir iyilik yapmaya azmettikleri halde yapmasalar bile, onlar için bir iyilik yazılmakta, yaptıklarında ise onlara on iyilik yazılmaktadır. Onları, benim ümnetim kıl. Allah,   onlar Ahmed’in ümmetidir buyuracak. Mûsa, ey Rabbim levhalarda ben bir ümmet buldum, onlardan birisi bir kötülük yapmaya azmettiği halde yapmazsa, o ya- i mı vor.   Yaptığında da sadece tekbir seyyie yazılıyor.   Onları benim ümmetim kıl, diyecek. Allah, onlar Ahmed'in ümmetidir, buyuracak. Mûsa. Ya Rabbi ben levhalarda bir ümmet buldum. Onlar evvel ve âhir bütün ilimlere vâris kalacaklar. Deccâl mesihi öldürecekler. Onları benim ümmetim kıl, diyecek,   Allah,   onlar Ahmed’ in ümmetidir, buyuracak. Bunun üzerine Musa, öyle ise Ya Rabbi, beni de Ahmed’in ümmetinden kıl da, böylece ben de iki haslete sahip olmuş olayım, deyince Allah Teâlâ şöyle buyurdu:    Ya Musa, ben seni insanlara risâlet ve kelâmımla seçtim. Sana verdiğimi al ve şükredenlerden ol. Mûsa, ey Rabbim razı oldum, dedi. “




175.    "Allah Teâlâ kıyamet gününde, ey Ademoğlu Ben hasta oldum sen Beni dolaşmadın,   diyecek. Ademoğlu, Ya Rabbi ben seni nasıl ulaşabilirim? Sen âlemlerin Rabbisin cevabını verecek. Allah Teâlâ bilmezmiydin ki, falan kulum hasla oldu, sen onu dolaşmadın. Bilmezmiydin ki, onu dolaşıp ziyaret etmiş olsaydın, Beni onun yanında bulurdun, buyuracak. Ey Ademoğlu, senden yiyecek istedim beni doyurmadın diyecek. Ademoğlu, Ya Rabbi, seni nasıl doyurabilirim ki Sen alemlerin Rabbisin diyecek. Allah Teâlâ, bilmezmisin ki, falan kulum senden yiyecek istedi. Sen onu doyurmadın. Bilmezmiydin ki,   onu doyurmuş olsan  bunu Benim nezdimde bulacaktın, buyuracak, Ey Ademoğlu, senden su istedim. Beni sulâmadın, diyecek. Ademoğlu, Ya Rabbi, ben Seni nasıl sularım. Sen âlemlerin Rabbisin cevabını verecek. Allah Taala hazretleri, falan kulum senden su istedi, ona su vermedin. Onu sulamış olsaydın, bunun karşılığını Benim nezdimde bulurdun, buyuracaktır. “












186.    "İbn Abbâs şöyle diyordu:    O;  perşembe günü ne acı gündü,   dedi de, sonra ağladı. Hatta gözyaşları yerdeki çakılları ıslattı.   (Saîd b. Cübeyr. dedi ki:    )Ben:    Ey Abbâs oğlu!  O perşembe günü nedir,   dedim. İbn Abbâs dedi ki:    Perşembe günü, Hz. Rasûlu'llâh salla’llâhu aleyhi ve sellemin ağrısı şiddetlenip arttı. Bunun üzerine, bana bir kürek kemiği getirin, size bir'kitap(bir vasiyetname )yazdırayım ki, ondan sonra ebediyyen yolunuzu şaşırmayasınız, buyurdu. Bunun üzerine, orada bulunanlar ihtilâf edip çekiştiler. Rasûla’llâh, hiçbir peygamberin yanında ihtilâf edip çekişmek, lâyık ve doğru olmaz, buyurdu. Oradakiler:    Rasûla’llâh'in nesi var(hastalığın şiddetinden dolayı)sayıkladı mı? Bunu, kendisinden almak isteyin dediler. Rasûla’llâh, beni(kendi halime)bırakınız. Benim şu içinde bulunduğum hal, sizin beni davet ettiğiniz şeylerden hayırlıdır» buyurdu ve sahabelere üç şey emretti:  
 a-Bütün müşrikleri Arap yarımadasından çıkarınız,  b-Elçilere, fert ve heyetlere benim izin verip hediyeler ikram etmekte olduğum gibi, siz de yabancı elçilere, heyetlere hediyeler vermek suretiyle hürmet gösteriniz. c-Üçüncusunü unuttum. “






































🍃 1662859660912583147

Not: Bazen Büyük Dosyaları tarayıcı açmayabilir...İndirerek okumaya Çalışınız.

Benzer Yazılar

Yorumlar

Yorum Gönder

Çok Eski Yazılarımızdan

Arşivden yazılar getiriliyor...