Yılmaz Özdil, Atatürk’ü Anlatıyor

 

Gerçekten çok güzel bir anlatım…

 

https://www.youtube.com/watch?v=Sz6Zlw4-_Ww

Ve bugün 10 Kasım.

 10 Kasım.

 Atatürk'ün neden ölümsüz olduğunu hiç merak ettiniz mi ? Atatürk neden ölümsüz? Elbette Kurtuluş Savaşı, Cumhuriyet devrimleri ve benzeri şeyler, ama asıl sebep bu değil.

 Atatürk ölümsüz çünkü o hayatın ta kendisi.

 Hayatın ta kendisi.

 Bakın, Mustafa Kemal gece kuşuymuş, biliyor muydunuz? Sabah 5'ten önce yatağa girmezdi .

 Uyuduğu zamana pişman olurdu .

 Uyku haplarının hayalini kurardı.

 Uykuyu pek sevmezdi .

 Hayatın şöyle olduğunu söylerdi: Hayat çok kısa.

 Çocukluk ve okul hayatın bir bölümünü kaplıyor .

 Ve uyku kalan kısmın yarısını alıyor.

 Tıp bilimi insanları uyutmak için harika ilaçlar üretti .

 Uykusuzluğu gidermek ve uykunun vücuda verdiği dinlendirici beslenmeyi sağlamak için kompresler icat edilseydi ne kadar harika olurdu dedi .

 Bunun bir gün mutlaka olacağını söyledi .

 Uyku haplarının hayalini kurdu.

 Hayatta kalabilmek için uyumayı sevmiyordu .

 Hayatı ertelemedi.

 Mustafa Kemal hayatı dolu dolu yaşadı .

 Hiçbir sırrı yoktu.

 Kötü niyetli insanlar benim hakkımda dedikodu yapmaya ve "Mustafa Kemal dün gece içti ve dans etti" demeye kalkarlarsa, "Evet, içti, evet, dans etti" deyin dedi.

 Hem günahlar hem de erdemler açıkça yapılmalıdır.

 Ne yaparsak yapalım, her zaman milletin gözü önünde yapacağız.

 Tokatlıyan, Pera Palas, Gardin Bar ve Roz Noir'a giderdi .

 Yaz aylarında Büyükada Anadolu Kulübü onun favori mekanıydı.

 Kış aylarında ise Park Otel'deki akşam yemeklerini çok severdi .

 Çok sıkılırdı.

Dolmabahçe Sarayı.

 Saraydan kaçıp tek başına bir eğlence mekanına gitmek, bir operasyon planı, bir operasyon gerektiriyordu.

 Çünkü parası yoktu.

 Maaşı her zaman yardımcıları tarafından ödenirdi.

 Ödemeleri her zaman yardımcıları yapardı.

 Örneğin, bir gün canı sıkıldığında baş yardımcısı Ruhi'yi aradı ama ulaşamadı.

 Yardımcısı Celal Üneri'yi buldu.

 Tabii ki "Biraz paraya ihtiyacım var" diyemedi.

 Ne dedi? "Şu masaya biraz bozuk para bırakın" dedi .

 Hizmet eden çocukları mutlu etmek istediğini söyledi .

 Güya, hizmetleri için cep harçlığı istiyordu .

 Yardımcı Celal deneyimsizdi ve durumu anlamadı.

 Gerçekten de bir avuç bozuk parayla geldi.

 Bozuk paraları masaya bıraktı.

 Mustafa Kemal hava kararıncaya kadar bekledi .

 Ceplerini bozuk paralarla doldurdu.

 Ceketini giydi.

 Sanki gezintiye çıkıyormuş gibi ön kapıdan çıktı .

 Gördüğü ilk taksiye el salladı ve bir anda ortadan kayboldu.

 Şoföre kendisini Tepebaşı'na, Madam Despina'nın lokantasına götürmesini söyledi .

 Orada bir lokanta vardı.

 Askeri akademi öğrencisi olduğu günlerden beri oraya gidiyordu .

 Vatandaşların aileleriyle birlikte dışarı çıkıp eğlenmelerinden çok memnundu.

 Çünkü Cumhuriyet öncesinde ailelerin dışarı çıkıp birlikte eğlenmesi diye bir şey yoktu .

 Cumhuriyetten sonra vatandaşların aileleriyle birlikte eğlenmelerinden çok mutlu oldu.

 Bunu teşvik etti.

 Örneğin, oturduğu bir restoranda çocuklu bir aile görürse , çocuğu her zaman yanına çağırırdı .

 Hatıra olarak, onlara kendi saatini veya kalemini hediye ederdi.

 Çayı pek sevmezdi.

 Kahve bağımlısıydı.

 Günde yaklaşık 30 fincan Türk kahvesi içerdi , bu alışılmadık bir miktardı.

 Köpüklü severdi.

 Sade içerdi.

 Çünkü savaş yıllarında şeker çok kıymetliydi .

 Karaborsada bile bulmak neredeyse imkansızdı .

 Hayatlarını savaşlarda geçiren nesil gibi , Mustafa Kemal de şekerli kahve içmeye alışmak zorunda kaldı.

 Yurt içi gezilerinde kendisine eşlik eden kütüphaneci Nuri ve garson İbrahim, her zaman taze kahve, öğütülmüş kahve tozu ve bir cezve (Türkçe bir içecek) taşırlardı.

 Yanlarında kahve demliği taşırlardı, gittikleri yerde bulamayabilecekleri ihtimaline karşı .

 Günde otuz kahve içerdi.

 Rakıyı genç bir adam gibi içerdi.

 Aslında zihnini rahatlatmak için ilacıydı .

 Ölçülü ve uygun bir şekilde tüketirdi .

 Hiç sarhoş görülmedi.

 Konuşması hiç bozuk değildi.

 Gündüzleri hiç içmezdi.

 Bakın, onu her zaman sanki kadehini hiç bırakmamış gibi anlatıyorlar, ama Mustafa Kemal'in elinde rakı kadehiyle çekilmiş tek bir fotoğrafı bile yok .

 " Leylek büyüklüğünde" denilen bardaklardan içerlerdi .

 Çay bardaklarından biraz daha büyüktüler .

 Bugünkü rakı bardaklarının yaklaşık yarısı büyüklüğündeydiler .

 Şimdi limonata bardağına rakı bardağı diyoruz .

 O zamanlar böyle bir şey yoktu .

 Leylek büyüklüğündeki bardaklardan içerlerdi.

 İçine buz koymazdı.

 Buz gibi su isterdi.

 Meze de aramazdı.

 Kavrulmuş nohut olmazsa olmazdı.

 Yemeklerle birlikte içmezdi.

 Rakı içmenin eski adabı buydu .

 Önce rakısını içer, sonra yemeğini yerdi.

 Nadiren viski içerdi.

 Tatlı içecekleri veya kokteylleri pek sevmezdi .

 Şarap ve şampanyayı sadece resmi davetlerde tercih ederdi .

 Sıcak yaz akşamlarında bazen soğuk bir bira özlemi duyardı.

 Bunu anılarımızdan biliyoruz.

 Arkadaşlarına, " Sultanlar bile rakı içerdi.

 Aramızdaki fark, onların saraylarının dört duvarı içinde gizlice, ikiyüzlüce içmeleriydi .

 Ben ise, saygıdeğer milletimin huzurunda, onurla içiyorum.

" derdi.

 Poker ustasıydı.

 Briç , bezik ve kanasta oynardı.

 Manastırdayken tavla oynamaya başlamıştı .

 Bilardo da oynardı; öğrencilik yıllarında Beyoğlu'ndaki Lüksemburg kafesinde öğrenmişti .

 Örneğin, Çankaya Sarayı'nda bir bilardo masası vardı.

 Akşam yemeğinden önce misafirleriyle bilardo oynardı .

 Eğer tek başına bilardo oynuyorsa, bu onun düşündüğü anlamına gelirdi.

 Misafirleri onu rahat bırakırdı.

 Müziği severdi.

 Dinlemeyi ve şarkı söylemeyi severdi .

 Müzik notalarını ve gamlarını biliyordu .

 Örneğin, bir gün bir Tren yolculuğu.

Kahvesini yudumluyordu .

 Kütüphanecisi Nuri Ulusu da yanındaydı .

 Ona seslendi.

 " Gramofona bir plak koy da dinleyelim .

" dedi.

 Nuri Ulusu, kapağına bakmadan rastgele Münir Nurettin'in bir plağını seçti.

 Mustafa Kemal sesi duyar duymaz yerinden fırladı.

 "Çabuk, kapat şunu!" diye bağırdı, "Başka bir plak koy!" Nuri Ulusu bu ani değişikliğe şaşırdı.

 Aceleyle Münir Nurettin'in plağını çıkarıp Safiye Ayla'nın plağını koydu.

 " Tamam , şimdi güzel geliyor , " dedi ama iş bitmemişti.

 " Oradaki Münir Nurettin'in tüm plaklarını bul ve bana ver," diye emretti.

 Nuri, üst üste yığılmış plaklara baktı.

 Dört tane Münir Nurettin plağı vardı.

 Onları aldı.

 "Pencereyi aç," dedi.

 Açtı.

 Münir Nurettin plaklarını dışarı attı .

 Öfkeyle kahvesinden bir yudum daha aldı .

 "Abi, yolculuk bitti.

 Ankara'ya vardılar.

" Nuri Ulusu, elbette, personele böyle söyledi.

 Köşkün içindeydi.

 "Bakın," dedi, "şunlar ve bunlar oldu.

" Neler olduğunu anlamadık .

 Berber, şoför, bahçıvan, köşkteki herkes bundan bahsediyordu.

 Garson İbrahim artık dayanamadı .

 Keyifli bir anı yakaladı.

 "Paşam, meraktan ölüyoruz ! Neden plakları attınız ?" dedi.

 Mustafa Kemal kendi hareketine kahkahalarla güldü .

 Açıklama yaptı.

 "Hatırlarsınız, Münir Nurettin Bey Dolmabahçe'ye geldi .

 Masada çok güzel şarkı söylüyordu ve ben de çok mutluydum.

 Ona eşlik ediyordum.

 Bir süre sonra şarkı söylemeyi bıraktı.

 Kulağıma eğilip fısıldadı, 'Lütfen benimle birlikte şarkı söylemeyin.

 Şarkıyı bozuyorsunuz.

 Rahat şarkı söyleyemiyorum .

' Ben sustum.

 Tekrar şarkı söylemedim ama eğleniyorduk ve şarkı söylüyorduk, kardeşim.

 Beyefendiyi rahatsız ettik .

 Tabii ki gücenmişti," dedi.

 Hikaye bu.

 Şarkı söylemeyi çok seviyordu.

 Çocukça bir öfkeyle intikamını almıştı .

 Sonra da elbette pişman oldu .

 Münir Nurettin'i tekrar Dolmabahçe'ye davet etti .

 Bu sefer sadece dinledi, eşlik etmedi.

 Ve Münir Nurettin plaklarını toplamaya devam etti .

 Hayatın müzik olduğunu söylerdi.

 Müziğe bağlı olmayan canlıların insan olmadığını söylerdi .

 Rumeli halk şarkıları onun için çok özel bir yere sahipti.

 Fuzuli ve Nedim'in sözlerine büyük hayranlık duyuyordu .

 Özellikle Nihavent, Rast ve Segah modlarını tercih ederdi .

 Yüksek sesle şarkı söyleyenlerden hoşlanmazdı.

 Bektaşi nefeslerini çok etkileyici bulurdu.

 Gazeller dinletirdi.

 Fasıl'ı (müzik performanslarını) severdi .

 Yakın arkadaşları veya sevgili misafirleri geldiğinde küçük bir enstrümantal topluluk çağırırdı .

 İstenen şarkıları şahsen bir listeye yazardı .

 Müzik kitapları incelerdi.

 Örneğin Barok müzikle ilgilenirdi .

 Enstrümanların tarihsel gelişimini araştırırdı .

 Örneğin, vefat ettiğinde Çankaya Sarayı'nda bir envanter çıkarıldı.

 464 plağı vardı.

 Evet.

 Viyana Filarmoni Orkestrası'nın ve diğer orkestraların albümlerini satın almıştı.

 Philadelphia Filarmoni Orkestrası.

 Caz dinlerdi.

 Örneğin, müzik arşivinde Paul Whiteman'ın "Last Night", Jean Garber'ın "Sweet Georgia Brown", Jack Hilton'ın "Nothing Else To Do" ve Harry Roy'un "Cheek To Cheek" albümleri vardı.

 Rebetiko, özellikle Rosa Eskenazi'nin "Murmura Ki" sini dinlerdi .

 Tango, Vals ve Foxtrot plakları vardı .

 En kapsamlı liste elbette Türk müziğine aitti.

 Hafız Kemal Bey'in gazelini, Hafız Osman Efendi'nin klarnet taksimini ve Udi Nevres Bey, Tamburi Cemil Bey ve Kanuni Hüseyin Sadettin Bey'in taksimlerini dinlemekten asla bıkmazdı .

 Deniz Kızı Eftalya'nın neredeyse 20 plağı vardı .

 Çankaya, Dolmabahçe, Yalova'da, hatta Savarona ve Beyaz Tren'de bile gramofonsuz bir yer yoktu .

 Harika dans ederdi.

 Örneğin, 1935 yılıydı.

 Efsanevi besteci Dimitri Şostakoviç önderliğinde Sovyetler Birliği'nin en ünlü opera ve bale sanatçıları Türkiye'ye geldi.

 Beş hafta boyunca İstanbul, Ankara, İzmir ve diğer şehirlerde 23 konser verdiler.

 Turun sonunda bir top vardı.

 Ankara'da, ziyaretçi sanatçıların onuruna düzenlenen bir baloya Mustafa Kemal, Bolşoy balesinin sopranosu Maria Maksakova'yı davet etti.

 Vals yaptılar.

 Balo akşam 10'da başladı ve ertesi sabah 7'ye kadar sürdü.

 Türkiye anılarını yazan Sovyet sanatçıları bu ortak gözlemde hemfikirdi: Mustafa Kemal çok etkileyici dans ediyordu.

 Muhteşem bir Zeybek dansçısıydı.

 Köy düğünlerine denk geldiğinde ceketini çıkarır ve içten, doğal bir neşeyle Halay dansına katılırdı .

 İstediği gibi yaşadı.

 Kimsenin ne dediğini, ne düşündüğünü veya mahallenin baskısını umursamadı .

 Örneğin, Beyoğlu'ndaki Lebon Pastanesi'nde otururdu.

 Vefa'ya gider ve boza içerdi.

 Güvenlik önlemlerine karşı çıktı, bunların halk arasında huzursuzluk ve korku yaratacağını söyledi.

 Hiçbir zaman üniformalı askerler, polis veya korumalar istemedi .

 Daha önce açıkladığım gibi, bir taksiye atlayıp kaçardı .

 Bazen Kireçburnu'ndaki balıkçılarla sohbet ederdi .

 Bazen de gece boyunca açık olan bir mekana uğrardı .

 Beşiktaş'taki kafelerde sık sık bulunurdu.

 Tiyatronun da müdavimiydi.

 Oraya sık sık giderdi.

 Çankaya veya Dolmabahçe'de film izleme fırsatları olduğunda bile , halka örnek olmak ve ilgiyi artırmak için bizzat sinemaya giderdi .

 Hatta herkesin onu görebilmesi için yürüyerek bile giderdi .

 Örneğin, 1923 yılıydı.

 İzmir, İki Çeşmelik'te Ankara Sineması vardı .

 Türkiye'nin ilk film yapımcısı Cemil Filmer bu sinemayı işletiyordu.

 Mustafa Kemal ve eşi Latife Hanım gelip locaya oturdular.

 Etrafına baktı; salon doluydu ama herkes erkekti.

 Cevabı gayet iyi bilmesine rağmen, "Neden hiç kadın yok ?" diye sordu .

 "Paşa, biz sadece salı günleri kadınlara film gösteriyoruz" dediler .

 Yardımcısına döndü .

 "Salonun yarısını boşalt, dışarıda bekleyen kadınları içeri davet et .

" Kadınlar salonu doldurdu, alkışladılar ve ağladılar.

 Koridorlar bile kadınlarla doluydu ve hep birlikte Charlie Chaplin'i izlediler .

 "Mahkum" filmini izlediler .

 "Adamım.

" Bu bir dönüm noktasıydı.

 Evet.

 Tarihimizde ilk kez erkekler ve kadınlar böyle bir filmi birlikte izlediler .

 Ve bu muhteşem anın keyfini uzatmak istedi .

 " Hayatımda hiç bu kadar çok güldüğümü hatırlamıyorum , " dedi .

 "Tekrar izleyemez miyiz?" Kahkahalarla tekrar izlediler .

 Bakın, mesela, Anıtkabir'e her gittiğimde bu hikayeyi anlatırım.

 Beni en çok etkileyen şey ne biliyor musunuz? Mustafa Kemal'in tıraş takımı.

 Evet, bir tıraş takımı.

 Sekiz tane ustura var, biri beyaz saplı , diğerleri siyah saplı .

 Seramik bir tabak, metal bir kase var.

 Bıyık makası, tarak, sıfır numara ustura, fırça ve bileme taşı var.

 Arkasında KA harfleri kazılı gümüş bir el aynası , kapağında hilal ve yıldız olan metal bir parfüm şişesi , çiçek motifli cam bir krem ​​kabı ve tırnak törpüsü var.

 Bu tıraş takımının önünde bir sandalyeye oturup saatlerce ona bakmayı çok isterdim .

 Sadece o tıraş takımını düşünmeyi çok isterdim .

 Düşünmeyi çok isterdim.

 Daha bıyığı bile çıkmadan çocukken evden ayrılmıştı .

 Bütün hayatını savaşarak geçirmişti.

 Hayatı cepheden cepheye sürüklenerek geçmişti .

 Yatağından çok tarlada uyumuştu .

 Bakımsız göründüğü tek bir fotoğrafı bile yok .

 Tek bir tane bile yok.

 Titizdi.

 Kişisel hijyenine çok dikkat ederdi .

 Her sabah sakalını tıraş ederdi .

 Her hafta saçını kestirirdi.

 Sadece Trablus'tayken sakal bırakmıştı .

 O bile son derece şıktı .

 Öğrencilik yıllarından beri hep bıyığı vardı .

 1925'te tıraş etti.

 O zamandan beri bıyıksız.

 Nedenini sordular.

 Biz de Avrupalıların bizi hep bıyıklı, büyük şapkalı ve belinde hançer taşıyan adamlar olarak tanıdığını söyledik.

 Eserlerinde bizi böyle tasvir ediyorlar .

 Yanlış algılarını değiştirmek için bıyığını tıraş ettiğini söylüyor .

 Parfüm kullanmazdı.

 Sadece kolonya kullanırdı.

 Hasan Şevki kolonyasını tercih ederdi .

 Karaköy'den getirtirdi .

 Hasan Şevki, Cumhuriyetin ilk milli kolonya fabrikasıydı.

 Edirne sabunu kullanırdı.

 Meyve şeklinde olan o geleneksel, hoş kokulu Edirne sabunu hâlâ mevcut.

 O zamanlar İstanbul'da çok popülerdi .

 Hatta Çankaya'ya bile getirtmişti .

 Elleri kan içinde olsa bile her sabah yıkanırdı.

 Trablus'ta, Çanakkale'de, Sakarya'da veya savaşların en kritik günlerinde , bir şekilde teneke bir kapta su ısıtıp çadırında yıkanırdı.

 Örneğin, Derne'deyken Libya'daki çamurlu bir vahada su bulmuşlardı.

 Gazlı bezle süzmüşler ve toplamışlardı.

 Aslında içmek için saklıyorlardı .

 Susuz kalsalar bile, her sabah bu suyla yıkanmaktan asla vazgeçmedi .

 Örneğin, 1922'de Ankara'ya gelip istasyon binasına yerleştiğinde sorduğu ilk soru şuydu: Nasıl yıkanacağız? Demiryolu işçilerinin yardımıyla saçtan yapılmış bir küvet yaptırıldı.

 Yatak odasına yerleştirildi.

 Çankaya'ya taşınana kadar bir buçuk yıl boyunca bu derme çatma banyoyu kullandı .

 Küveti kullandı.

 Örneğin, 1925'te, gelirken Kastamonu, Çankırı'nda kaldı.

 Yıkanmak istedi ama banyo yoktu .

 Haber yayıldı.

 Bir tenekeci bulundu.

 Bir küvet yapıldı .

 Odasına yerleştirildi.

 Hastaneden bir semaver de getirildi.

 İçine kazandan su konuldu.

 Yıllarca bu semaverden gülerek bahsetti.

 Cumhurbaşkanı olduktan sonra, sıcak yaz günlerinde Dolmabahçe, Florya ve Yalova'da günde iki kez, sabah ve akşam yıkanırdı .

 Akşamları balo, konser veya düğün gibi bir program varsa , kış aylarında bile bir daha asla yıkanmadan ayrılmazdı.

 1938'de, neredeyse ölüm döşeğinde, karnından iğneyle 12 litre su çekilirken bile, hala yıkanmak isteyip istemediğini soruyordu .

 Mustafa Kemal dünyanın en yakışıklı adamıydı , değil mi? Lütfen bugün dikkat edin.

 Atatürk'ü sevmeyenlerin ortak özelliği nedir ? Çirkin adamlar olduklarını söylüyor.

 Adam Atatürk'ü hiç sevmiyor, dostum.

 Dünyanın gördüğü en şık giyimli liderdi .

 Bugün bile, o Rakibi yok.

 Tanrı aşkına, var mı? Genellikle beyaz, her zaman açık renkli gömlekleri tercih ederdi .

 Peter Pan yakalı, mandarin yakalı, iğne yakalı gömlekler giyerdi.

 Manşetlerine veya kalbinin üzerine KA veya GMK amblemlerini işletirdi .

 Kol düğmelerini severdi.

 Yaka iğneleri takardı.

 Kırsalda veya Savarona'da olduğunda kısa kollu keten gömlekler giyerdi.

 Lacivert rengi pek sevmezdi.

 Çift düğmeli takım elbiseleri hiç sevmezdi.

 Genellikle yelekli üç parçalı siyah takım elbiseler diktirirdi .

 Her zaman mükemmel ütülenmiş olmalarına çok özen gösterirdi .

 Kırışıklıkları, kıvrımları veya sarkmaları asla tolere edemezdi .

 Takım elbisesine zıt renklerde, çapraz çizgili, desenli kravatlar kullanırdı .

 En sevdiği kravat iğnesi , gövdesi bükülmüş olan altın rengiydi.

 Üzerinde Devlet Demiryolları amblemi vardı.

 Onu çok severdi.

 Mendilleri işlemeliydi.

 İpektendi .

 Takımlarının kenarlarında zikzak desenler vardı.

 Seyahatlerinde genellikle tüvit takımlar ve süet ceketler tercih ederdi .

 Jokey pantolonu giyerdi.

 Sade kemerlerden bıkmıştı; kendisine özel örgülü, tokalı kemerler yaptırmıştı.

 Smokin veya frak giyerken beyaz bir papyon takardı.

 Örneğin, bir pelerin beceri gerektirir, değil mi? Pelerinini büyük bir aktörün ustalığıyla taşırdı .

 Ayrıca omuzlarına bazen mavi, her zaman siyah olmayan bir fular da atardı .

 Bağcıklı siyah rugan ayakkabıları severdi .

 Ayakkabılarının astarını kırmızı kadife ile kaplatırdı .

 Genellikle çizgili siyah çoraplar giyerdi.

 Gerekirse tozluk kullanırdı.

 Sadece kırsalda değil , şehirde de bot giyerdi.

 Ayakkabı çekecekleri fildişi rengindeydi.

 Yazlık kıyafetleriyle beyaz veya lacivert ayakkabılar giyerdi .

 Bu ayakkabılarla çorap giymezdi.

 Hatta bazen ten rengi sandalet bile giyerdi.

 Paltoları sevmezdi.

 Çok hantal bulurdu.

 Mümkün olduğunca giymekten kaçınırdı .

 Kesinlikle gerekliyse, koyu renkler yerine gri veya kahverengi tonlarını tercih ederdi .

 Desenli fularlar kış aylarında olmazsa olmazıydı .

 Hemen hemen her renkte eldiveni vardı .

 Özellikle kurt kürkü astarlı ve bilek kısmı olan eldivenleri çok severdi .

 Akşamları pijamasının üzerine lacivert çizgili, krem ​​rengi şal yakalı bir sabahlık giyerdi .

 İpek pijamalarını ceket, pantolon ve püsküllü kemerlerle giyerdi .

 Pijamasının yakası, manşetleri ve cep kapakları her zaman farklı renklerde çizgiliydi .

 İnanabiliyor musunuz? Pijamasıyla hiç uyumazdı.

 Gecelikle uyurdu ve asla kimsenin karşısına pijamasıyla çıkmazdı.

 İç çamaşırını her gün değiştirirdi.

 Bir insan, örneğin, kürk şapka, silindir şapka, Panama şapka, hasır şapka, Clark şapka, melon şapka, fedora ve kep gibi birçok şapkayı aynı anda bu kadar yakışıklı bir şekilde takabilir miydi? Evet, takardı.

 Hepsi ona yakışabilir miydi? Hepsi yakışıyordu.

 Milli mücadele için Anadolu'ya gitmeden önce gömleklerini Beyoğlu'ndaki Strongilos kardeşlere diktirirdi .

 Bu terzi dükkanı saray için de gömlek dikiyordu .

 Orada Della Gramatika adında bir çırak çalışıyordu .

 Vücut ölçülerini her zaman o alırdı .

 Yıl 1920'ydi, Kurtuluş Savaşı başlamıştı ama Mustafa Kemal alışkanlıklarını değiştirmiyordu .

 Hâlâ gömleklerini Strongilos kardeşlere yaptırmak istiyordu.

 Yaptırılmasını istiyordu ama Yunanistan ile savaş halindeydik.

 Yunanlıların Anadolu'ya girmesi yasaktı.

 Yunanistan'la gergin bir ortamda , Strongilos kardeşler Mustafa Kemal'i gücendirmek istemediler .

 Bu yüzden çırakları Yani'yi Ankara'ya gönderdiler! Mim Mim grubu tarafından organize edilen maceralı, gizli yollarla Anadolu'ya geçti .

 Ölçüleri aldı.

 Aynı gizli yollarla İstanbul'a geri döndü .

 Gömlekler yapıldı, paketlendi ve sonra onları Ankara'ya geri getirip kendisi teslim etti.

 Bu muhteşem insan ilişkisinin bir filme, belgesele veya romana konu olmaması , tamamen görmezden gelinmesi gerçekten üzücü .

 Bu, sihirli bir değneğin tarihimizi nasıl sildiğinin ve onu öğrenmemizi nasıl engellediğinin kanıtıdır .

 Yunan çırak Yani, doğup büyüdüğü İstanbul'dan hiç ayrılmadı.

 Cumhuriyet'ten sonra da İstanbul'da yaşamaya devam etti .

 Kendi işini kurdu.

 Mustafa Kemal'den ilham alarak adını "ahlaki güzellik" anlamına gelen Kemal olarak değiştirdi .

 Neredeyse 40 yıl boyunca ayakkabılarını, çizmelerini ve terliklerini Sirkeci'deki Altın Çizme'de yaptırırdı.

 42 numara giyerdi.

 Altın Çizme'nin sahibi de Mustafa Kemal'in emrinde Şam'da askerlik yapmıştı .

 Ayrıca poker arkadaşıydı.

 Blackjack'te oyuncu sıkıntısı olduğunda onu Dolmabahçe'ye çağırırdı .

 Cumhuriyet ilanından sonra en başarılı öğrencilerini mühendislik, arkeoloji, sanat ve hukuk eğitimi için Avrupa'ya gönderdi .

 Ayrıca altı gelecek vadeden terzi çırağını da Paris'e gönderdi .

 Bunlardan biri Leon Kordonciyan'dı.

 Eve döndükten sonra İstanbul Sultanahmet'te bir atölye açtı .

 Smokinlerini, fraklarını ve ceketlerini Leon'a yaptırırdı.

 Baston yapma hobisi vardı .

 Bazıları fildişinden, bazıları lüle taşı topuzluydu.

 Üzerlerinden süngüler çıkan bastonları, bazılarında da kılıçlar vardı .

 Bazılarının sapı yılan derisindendi.

 En ünlüsü ise tetikle çalışan modeldi.

 Tek kurşun atabilen bir silahı vardı ama aslında en çok sapında tavşan yakalayan bir aslan figürü ve ucunda metal bir halka olan tahta bastonunu severdi.

 Cep saati takardı.

 Zenith marka platin bir saat.

 En çok onu kullanırdı .

 Tespih.

 Tespihi aksesuar olarak taşırdı .

 Evet.

 Bazıları ateş kehribarından, bazılarının gümüş püskülleri vardı.

 Öd ağacından, lüle taşından olanlar da vardı .

 Tespihler yaptırırdı .

 Kıyafetine uyanı taşırdı .

 Örneğin, Sivas Kongresi'nde siyah kehribar bir tesbih sallamıştı.

 9 Eylül'de İzmir'e girdiğinde elinde mercan bir tesbih vardı.

 Ayrıca sıtma kehribarından olanı da en çok severdi.

 Tespihlerinin 33 boncuğu vardı.

 Ayrıca 99 boncuklu ve gümüş püsküllü bir mercan tesbihi de vardı .

 Küçük zincirli iki muskası vardı.

 Onları gömleğinde taşırdı.

 Mustafa Kemal hayatının sonuna kadar kemerinde iki tabanca taşıdı.

 Evet.

 Bakın, bu aslında kıyafetlerinde pek dikkat çekmeyen bir detay.

 Biri Smith&Wesson, diğeri Colt marka tabancaydı .

 Gençliğinden beri bir zorunluluk haline gelen bu tabancalar , Cumhurbaşkanı olduktan sonra bile kemerinde taşınmaya devam etti .

 Aslında bu, kendisine yönelik sürekli suikast girişimleri nedeniyle bir zorunluluktu .

 Özellikle seyahatlerinde her zaman kemerindeydi.

 Sıcak yaz gecelerinde, akşam yemeklerinde, partilerde veya balolarda, resmi kıyafetler giydiğinde , geçici olarak yaverine verilirdi .

 Etkinlikten hemen sonra geri alınırlardı .

 Bu, ne kadar tehdit altında yaşadığını çok çarpıcı bir şekilde gösteriyor .

 Çankaya Sarayı'nda, gerekirse yatak odasından banyoya bile gitmesi gerekse kendini savunmaya devam edebilmek için tıraş sabunu kabında yedek mermiler bulundururdu.

 Evet.

 Bu cumhuriyeti gazetelerden topladığımız kuponlarla kazanmadık .

 Bunu böyle kazandık.

 Örneğin Nuri Conker onun için bir kardeşten öteydi , biliyorsunuz.

 Bulundukları yerde elektrik kesildiğinde ve ışıklar tesadüfen tekrar yandığında, her zaman aynı sahne yaşanırdı.

 Nuri Çınker, elinde tabancasıyla orada durur , Mustafa Kemal'i bedeniyle korurdu .

 Bakın şuna.

 Evlat edindiği kızlarının hepsinin çantalarında tabanca vardı.

 Sabiha, Afet, Nebile—hepsinin tabancaları vardı.

 Mustafa Kemal'e ulaşamayan düşmanları için kolay hedef oldukları için kızların hayatları her zaman tehdit altındaydı.

 Bu nedenle Atatürk'ün evlat edindiği kızlarına silah verildi ve gerekirse kendilerini korumak için ateşli silah eğitimi aldılar .

 Bu aslında Cumhuriyetimizin yazılmamış sayfalarından biridir.

 Bu Cumhuriyeti hafife alarak kazanmadık ; işte böyle kazandık.

 Mustafa Kemal çevresindekileri şık giyinmeye teşvik etti.

 Onlara ilham vermek için kendi kıyafetlerini, kravatlarını, gömleklerini ve kemerlerini dağıtırdı .

 Örneğin Sabiha Gökçen'in anılarına göre , tüm gardırobunu boşaltıp sadece bir elbiseyle kaldığı günler olurdu .

 Dünya modasını takip ederdi.

 Bir stilist gibi modeller çizerdi .

 Sadece kendisi için değil , unutmayın.

 Evlat edindiği kızları Afet, Sabiha, Rukiye ve Nebile'nin giymesi için modeller tasarlardı .

 Mustafa Kemal her zaman formdaydı.

 Sağlıklı bir yaşam için spor kavramı ve egzersiz bilincinin yayılması ancak 1970'lerde başladı, ancak Mustafa Kemal'in 1925'ten beri kullandığı bir kürek çekme makinesi vardı.

 Çankaya'daki banyosunda kilosunu ve boyunu ölçen bir terazisi vardı.

 Sürekli kendini tartıyordu.

 Örneğin, Florya Deniz Köşkü açıldı .

 Köşk olarak adlandırılsa da aslında kazıklar üzerine inşa edilmiş ahşap bir iskele ile karaya bağlanan prefabrik bir yapıydı .

 Sadece 43 günde inşa edildi.

 Çünkü çok basitti.

 Bir yatak odası , banyo, çalışma odası ve kütüphaneden oluşuyordu .

 70 metrelik iskelesi ve köprü terasıyla birlikte, tamamı 600 metrekareydi .

 Ana amaç neydi? Atatürk'ü rol model olarak kullanarak, Türk milletinde denize, yüzmeye, kürek çekmeye ve yelken sporuna olan sevgiyi aşılamak .

 Örneğin, Atatürk özellikle mayo giymiş halde fotoğraflarının çekilmesini istiyordu .

 Bunların gazetelerde yayınlanmasını istiyordu .

 Genç erkek ve kadınlarla yüzerken çekilmiş fotoğraflarını ve kendisinin fotoğraflarını istiyordu.

 Gazetelerde yayınlanmak üzere sahilde güneşleniyor .

 Bakın, yılda sadece 2-3 gün orada kalmasına rağmen , Florya'da çekilen fotoğraf sayısı Dolmabahçe'de çekilen fotoğraf sayısının neredeyse üç katı .

 Çünkü bağnazların baskısı altında olan vatandaşlara örnek olmak, onları denize yönlendirmek, sahillere teşvik etmek için bir yol gösteriyordu.

 Bu yüzden o fotoğrafları yayınlattı .

 Eğlencenin iş kadar önemli olduğunu ve ikisini de başaranların medeni insanlar olduğunu söylüyor .

 Nasıl çalışacağımızı ve nasıl yaşayacağımızı biliyoruz .

 Medeni insanların yolundayız .

 Atalarımızın bir sözü vardır: " Bereket için çaba gerekir.

 Bereket için çaba gerekir.

" Çalışalım, yaşayalım diyor.

 Mustafa Kemal Atatürk hayatın ta kendisiydi.

 57 yıllık kısa ömrüne rağmen , 88 yıldır aramızda olmamasına rağmen , hayatımızın tam merkezinde bizimle yaşamaya devam etmesinin gerçek sebebi budur.

 O hayatın ta kendisidir.

 Elbette, ulusal mücadele, halk egemenliği, cumhuriyet, Devrimlerin hepsi şüphesiz çok, çok önemli, ancak Türkiye'nin temeli aslında Mustafa Kemal Atatürk'ün yaşam felsefesidir.

 Bu, yaşam sevincidir.

 İşte bu yüzden Mustafa Kemal Atatürk ölümsüzdür.

 Çünkü bu, hayatın kendisidir.

 İşte bu yüzden Mustafa Kemal Atatürk her 10 Kasım'da tekrar tekrar yeniden doğar .

 Henüz son sözünü söylemedi.

 Dünya var olduğu sürece, Mustafa Kemal her zaman önsöz olacaktır.

 Bugünlük bu kadar.

 Lütfen abone olmayı, beğenmeyi, yorum yapmayı ve paylaşmayı unutmayın .

 Sevgili annelerimiz, 10 Kasım endişe anı değil, saygı anıdır.

 Lütfen bugün çocuklarınızı en bakımlı kıyafetleriyle, eski veya yeni, ama kesinlikle temiz, kesinlikle ütülenmiş, en güzel kıyafetleriyle giydirin.

 Tıpkı her zaman bizden pırıl pırıl temiz olmamızı beklediği gibi , lütfen siz de öyle sokaklara çıkın .

 Anıtkabir'de, Dolmabahçe'de, Türkiye'nin ve dünyanın her yerinde, 09:05 endişe anı değildir.

 Bu, ona ve bize duyduğumuz saygının bir göstergesi.

 Bugün çekiliş yapmıyorum.

 Çünkü o bize dünyanın en büyük ödülünü zaten verdi .

 Bize bir vatan, özgürlük, insan olma hakkını verdi .

 Yaşasın Mustafa Kemal.

 Yaşasın Atatürk.

 Sizin gibi bir lidere sahip olduğumuz için ne kadar şanslı bir milletiz .

 

 

🍃 9213207465408782631

Not: Bazen Büyük Dosyaları tarayıcı açmayabilir...İndirerek okumaya Çalışınız.

Benzer Yazılar